George Douatzis Poet

Αυτές οι πανάξιες, οι γόνιμες σιωπές με έμαθαν πως κάθε έννοια που προσλαμβάνω απειλείται από την αναίρεση της αλήθειας της. Αλλά αυτή είναι ίσως η μόνη απειλή που δεν προκαλεί φόβο. Ίσως λόγω της υποδόριας υπόσχεσης για την επικείμενη γέννα της επόμενης αλήθειας, που κι αυτή θα αναιρεθεί. Σαν τον κύκλο της ζωής. Γεννιούνται, ζουν, πεθαίνουν οι αλήθειες. Συχνά, η απουσία τους φτιάχνει κενό, η απώλεια γεννάει πόνο. Αλλά εκεί, ακριβώς εκεί, καταμεσής του κενού δοκιμάζεται η σκέψη, κι ο χώρος άπλετος να κινηθούν νους και ψυχή, με οδυνηρό κόστος, μιας και χωρίς πόνο δεν υπάρχουν γέννες. Για να γεννήσουν σκέψη οι αναμνήσεις, για να επαναδιαταχθεί επαγωγικά η μνήμη.

 

Από το Κάτοπτρο 1ο του Γ. Δουατζή