Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, κρατώ στα χέρια μου την Άνοιξη. Χρησιμοποιώ τη μεταφορά για να δηλώσω πόσο πετυχημένη μπορεί να είναι μια συνεργασία μεταξύ καλλιτεχνών που υπηρετούν διαφορετικές τέχνες, όμως διακατέχονται από την ίδια αγάπη για τις τέχνες τους. Η αγάπη είναι ο συνδετικός τους κρίκος. Ο λόγος για τον μουσικό Χάρη Γιούλη και τον ποιητή Γιώργο Δουατζή που δημιούργησαν από κοινού ένα βιβλίο που φέρει τον τίτλο Κράτα την Άνοιξη και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης. Το βιβλίο περιέχει ποιήματα του Δουατζή και cd με μουσική από τον Γιούλη. Μουσική του δεύτερου σε ποίηση του πρώτου. Μια γόνιμη συνύπαρξη τεχνών που συγκινεί. Η έκδοση είναι δίγλωσση. Η Caroline Babilotte έχει κάνει τη μετάφραση της διπλής εισαγωγής (Υψίστη όπως Π του Γιώργου Δουατζή και Σκέψεις για μια συνάντηση του Χάρη Γιούλη) καθώς και των ποιημάτων στα γαλλικά. Ακόμα, στο cd απολαμβάνουμε και τη συμμετοχή του Χρήστου Θηβαίου και της Αφροδίτης Μάνου.

  Στην εισαγωγή του ο ποιητής μάς μιλά για την σχέση του με την ποίηση την οποία αποκαλεί "Υψίστη" και της είναι αφοσιωμένος τόσο πολύ που ενοχλούνται πρόσωπα του περιβάλλοντός του. Όμως εκείνος επιμένει και μάλιστα θεωρεί ότι εκείνη διαρκώς τού αντιστέκεται. Γράφει χαρακτηριστικά: Nιώθω μαζί της όπως το σκαμπανέβασμα των κυμάτων, το οποίο αρκετές φορές γίνεται πολύ ισχυρό, τρικυμιώδες θα έλεγα. Πότε μου δίνει μεγάλη χαρά, πότε με βυθίζει στη μελαγχολία. Αλλά και τότε, ακόμα και στα όρια της θλίψης, πάντα υπάρχει το στοιχείο της ομορφιάς, το στέρεο ίχνος μιας υψηλής αισθητικής.


  Ο Χάρης Γιούλης στο δικό του σημείωμα περιγράφει τη σχέση του με τον ποιητή και την γνωριμία με την ποίησή του. Προσπάθησε να αφουγγραστεί την εσωτερική μουσική των ποιημάτων, τον ήχο των στίχων και τον ρυθμό τους ώστε να "πατήσει" πάνω σε αυτήν για τη δική του μουσική δημιουργία. Επίσης, επισημαίνει την πρωταρχική αιτία για να ασχοληθεί με τα ποιήματα του συγκεκριμένου ποιητή. Ήταν "η ποιότητα του λόγου του. Λόγος άλλοτε γλυκός, ερωτικός, που μου δημιουργεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα και εικόνες [...] Λόγος άλλοτε πύρινος, με ορμή ποταμού για δικαιοσύνη και ανθρωπιά, πηγαίος μέσα από την καθημερινότητα των συνανθρώπων μας." Όσο για τη δική του μουσική, την αποκαλεί εναλλακτική (alternative) μουσική, ένας όρος που χωρίς να τον καλύπτει, πλησιάζει αυτό που κάνει, όπως λέει.


  Η ποίηση του Δουατζή άλλοτε δροσερό αεράκι (αλλά απλά να με αγαπάς), άλλοτε με μαχητική διάθεση (Πόση δύναμη χρειάζεται το γκρέμισμα της αυταπάτης.../Γιατί δεν κάνεις κάτι/πώς δεν κάνω/περιμένω/), άλλοτε σκορπίζοντας σοφία (Μπήκα στη σιωπή να μάθω/Η αυτογνωσία ο μόνος δρόμος προς τον άλλο/Ωριμάζοντας θα αποδεχθείς πόσο μόνοι είμαστε). Είναι ποίηση ζωντανή και άμεση και με βλέμμα πάντα στραμμένο προς τον έρωτα, τον οποίο ανιχνεύει, πώς αλλιώς; (Kρύσταλλο ο έρωτας/πονάει όταν θρυμματίζεται/με τον πρώτο κραδασμό./Οι ερωτευμένοι πάντα μετρούσαν τον χρόνο με την έλλειψη.../Ο έρωτας κι ο θάνατος/φωνάζουν ζήσε, ζήσε). Αρμονία, ομορφιά, αλήθεια και ποιότητα είναι οι λέξεις που ταιριάζουν εδώ. 


Τα παραπάνω στοιχεία χαρακτηρίζουν την δουλειά των δύο δημιουργών και πραγματικά αξίζει τον κόπο να την γνωρίσει κανείς.

Ασημίνα Ξηρογιάννη
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter