Ο Γιώργος Δουατζής είναι ο ποιητής και πεζογράφος που αντλεί από την αγωνία και τα καθημερινά πάθη του ανθρώπου, που εξεγείρεται από την κοινωνική συνθήκη και που μάχεται με την πένα του ενάντια σε αδικίες και ανισότητες, θα μπορούσε ακόμα και να χαρακτηρισθεί «στρατευμένος», αν η συγκεκριμένη μετοχή δεν είχε τόσο ξεθωριάσει από την πολυχρησία.

 

Αυτή η ποίηση συναντιέται και διαλέγεται με την αληθινή και μυστική ουσία του Κόσμου. Έτσι μου μοιάζει τουλάχιστον καθώς ξεφυλλίζω τις σελίδες αυτού του Κόκκινου κασκόλ που δεν είναι, φυσικά, ένα οποιοδήποτε κόκκινο κασκόλ, αλλά μια ανοιχτή πληγή, μια μαχαιριά κυκλική σαν την ζωή και σαν την μοίρα, μια μαχαιριά ανεπούλωτη, ίσως και κάτι σαν «πνιγμού θηλιά», για να θυμηθώ κι έναν ξεχασμένο πια ποιητή των σχολικών μας χρόνων.

 

Ο Γιώργος Δουατζής μου δίνει την εντύπωση ότι «σκαρφαλώνει» στα μονοπάτια της ποίησης.  Και τούτο επειδή, από βιβλίο σε βιβλίο, από συλλογή σε συλλογή, ο αναγνώστης παρατηρεί τη σταθερή πορεία μιας αδιάκοπα εξελισσόμενης ωριμότητας, μιας κατάκτησης, θα μπορούσε να πει κανείς.

 

Πηγή: fractalart.gr

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter