Πραγματικά είμαι όχι μόνο συγκινημένος αλλά και ευχαριστημένος, διότι εάν δεν συνεχίζεται η ποίηση από καινούργιους καλούς ποιητές διακινδυνεύουμε κι εμείς οι παλαιότεροι ποιητές να χαθούμε. Και με τον Γιώργο Δουατζή αισθάνομαι ότι προχωρεί η ποίηση, δεν θα χαθεί, δεν πρόκειται να χαθεί και με τον Γιώργο και με άλλους νεότερους. 

 

Τα ποιήματα του Γιώργου Δουατζή, πάλλονται από βιώματα. Κι απ’ αυτή την άποψη τα ποιήματα του Γιώργου έχουν αυτό το μεγάλο προσόν. Από την άλλη μεριά θα ήθελα να προσθέσω το εξής, ότι όπως χωρίς βίωμα δεν μπορεί να γίνει ποίηση, μόνο με βίωμα πάλι δεν γίνεται ποίηση. Όσο το βίωμα είναι αναγκαίο, άλλο τόσο είναι αναγκαία η επεξεργασία του βιώματος, η ανάπλαση του βιώματος, και ο Γιώργος το κατορθώνει αυτό. Το βίωμα το μετατρέπει, σε εμπειρία ποιητική, στην ικανότητα αυτή η εμπειρία να γίνει κοινή για τον αναγνώστη, να την μοιραστεί με τον αναγνώστη, να πάψει να είναι μόνο δική του. 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter