Οι ελπίδες στα δάχτυλα
αλαφροχαϊδέματα στην πίστη
και σκάψιμο βαθύ στο χώμα
για τάφους ή θεμέλια αντρειοσύνης.
.....
Όταν έρθει τούτη η ώρα να σιγουρευτεί
στις ώρες της νυχτερινής σας μόνωσης κι αλήθειας
σαν κουβεντιάζετε με το μέγα εαυτό σας
εκεί που δεν χωρούν επίδεσμοι κι αρνήσεις
όπου πρισματικοί καθρέφτες αλλοιώνουν
τις επιτυχίες των ημερήσιων δικολαβιών
πώς θα αναληφθούν οι ευθύνες σας;
.....
Σπίτι μου ο κόσμος
η χώρα μου παράθυρο
ένα βαρελότο της Ανάστασης η ζωή μας 
βρεγμένο χρόνια τώρα με νερό πολύ
Εδώ ποδοπατιούνται οι ανάσες
οι ελεύθερες και διδακτικές του χτες
Εδώ τραγουδιέται η Μάνη
Εδώ σκάβουν οι αιώνες οι έντιμοι και τεράστιοι
Εδώ φωνάζει η Ιστορία η υπάρχουσα κι αυριανή
Πόσος ήλιος χωράει στα σωθικά του λαού μας...
.....
Πάλιωσαν τα τραγούδια τους
λαέ μου πού είναι τα δάκρυά σου
που τα παίζουν δημαγωγοί
ο εφτάχρονος βόγκος σου
που τον διαμελίζουν μασκοφόροι ξενόδουλοι
Οι δοξαστικές σημαίες φορεσιά στην πλάτη μας
Θα σας τρομάξω με μια μεταβολή
.....
Ο σκοτωμένος, είχε τολμήσει μια λέξη
Τρεχάτε
τα παιδιά ζητούν αίμα
οι έφηβοι οξυγόνο
και οι άντρες δικαιολογίες
.....
Στήριζα στον αγκώνα μου
τη μυρωδιά της Άνοιξης, των ωκεανών
κι αδιάντροπα γυμνός
τις λεωφόρους σεργιανίζω
καπνίζοντας γόπες ετών

 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter