12.

Πόλεμος σου λέω
βυθίζει τις ψυχές
μολύνει το μυαλό
σκοτώνει μέλλον και ελπίδα
τα παιδιά δεν είναι ζωντανά
μη σε γελάει που περπατούν
Πόλεμοςη εστία μου πουλήθηκε
τα χέρια σου πουλήθηκαν
τα όνειρα πουλήθηκαν
φωνή, στόμα πουλήθηκαν
το είναι μας πουλήθηκε δεν θα το βρεις
κι αντάμα παρελθόν, παρόν
μέλλον κι οράματα
όλα πουλήθηκαν
γιατί είναι πόλεμος
μην τα αναζητήσεις
μόνο τη δίψα της κατάκτησης θα βρεις
αυτή δεν θα χαθεί ούτε με τη ζωή τους

 

13.

Πόσοι
σκοτωμένοι βαδίζουν στους δρόμους
πόσοι να ήξερες
άβουλοι, ρομπότ, νεκροί
μες τα πανάκριβα κοστούμι
αδεκαετίες τα κουτιά της αποχαύνωσης
έφεραν υπαρξιακές μονώσεις
έγιναν όλα κύκλοι γκρι
γύρω μάτια οθόνες παγωμένες
χέρια τυφλού ζητούν προορισμό
κάννες βενζιναντλίας στον κρόταφο
και φερμουάρ πασίκλειστα στο στόμα
Αναρωτιέμαι ακόμα δυστυχής
πότε θα γίνει επανάσταση
για τούτη την αόρατη μεγάλη φυλακή
την αφανή ασφυκτική δικτατορία

 

17.

Οι ήχοι είναι πυρκαγιάς μέσα σε μαύρες νύχτες
υποταχθήκαμε σε κάρτες πλαστικές
δεν ακούσαμε τα απειλητικά σημάδια
που έστελναν απεγνωσμένα
οι σοφοίδεκαετίες έγνεφαν με τρόπους χίλιους
τώρα τους σκέπασε σιωπή
μη όντες χρήσιμοι χαθήκαν ως νεκροί...