Είναι το έκτο βιβλίο μου (σελίδες 100, σχήμα 24 Χ 15 εκατοστά) και βγήκε σε δυο εκδόσεις. Η πρώτη στον “Κάκτο” το 2002 και η δεύτερη στον “Εξάντα” το 2004.

 

   Το βιβλίο αυτό, αποτελεί “προέκταση” του προηγούμενου “Προς Δέκα Επιστολή”, με την έννοια ότι προστέθηκαν τέσσερις ακόμα επιστολές οι οποίες είχαν μεν αποδέκτη, δεν επιδόθηκαν όμως ποτέ, για αυτό και το συνθετικό “Τα ανεπίδοτα”.

 

   Προστέθηκαν τα: Ελπίδα, Σταύρος, Όλγα του χωρισμού και Νεφέλη. Και βέβαια τα ονόματα δεν είναι υπαρκτών προσώπων, αλλά αυτών που φανταζόμουν ως υπαρκτά μέσα από τα ζωγραφικά πορτραίτα του Μιχάλη Αμάραντου.

 

 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter