ΣΠΟΝΔΕΣ

Σπονδές στα ιερά σας 

ο έρωτάς μου

Γυναίκες

με μανδύα την άβυσσο

με την ταύτιση ακαριαία

με μάτια κλειστά ηδονής υπέρτατης 

με σώμα τόξο σε έγερση

με ανάσες βυθισμένες στο άπειρο

με άγνοια τόπου και χρόνου

δεν έφθειρε η επανάληψη τα ιερά σας

 

 

ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ

Τα σώματα 

έχουν τη δική τους γλώσσα

Χαρίζουν μαγεία αφής μυρωδιάς 

και σπάνιας έντασης

Τραγουδούν όποτε θέλουν

Δεν τα φθείρει η επανάληψη

Τα σώματα 

έχουν μοναδική ομορφιά

εναλλασσόμενη και διαρκή

που φωνάζει ότι τα σώματα 

έχουν δικές τους αξίες 

και θέλει δύναμη για να τις δεις

Το δικό μου σώμα 

είναι διαφορετικό σαν τα άλλα

όσο το δικό σου

Είναι φορτωμένο κύτταρα 

πολλών άλλων σωμάτων

Φέρει μνήμες στιγμών αιώνων 

ανάλαφρες προγονικές και άλλες

Τα σώματα 

υπηρέτησαν πάθη πολλά κι εντάσεις

ηρεμίες απόλυτες και εξεγέρσεις

αισθήματα και συλλογισμούς

Αχ τα σώματα 

και η δική τους σοφία 

τις ατέλειωτες νύχτες… 

 

ΕΙΝΑΙ ΦΟΡΕΣ

Είναι φορές 

που αφηνόμαστε στο άγνωστο 

και φορτώνουμε τα όνειρα θολές εικόνες

Είναι φορές 

που τα χρώματα αποκτούν ζωντάνια

και η Άνοιξη ντύνεται 

δυο μαύρα εκφραστικά μάτια

ίσια εβένινα μαλλιά 

κι ένα στιγμιαίο χάδι

Είναι φορές 

που αυτή η επίμονη εφηβεία 

κολλάει στο μυαλό 

έτσι που η παιδική καρδιά 

διογκώνεται σε ώριμο στέρνο

Είναι φορές 

που η γραφή αντιστέκεται

γιατί τα όνειρα θολά

τα χρώματα ζωντανά 

κι η Άνοιξη χαρούμενη και σκούρα

 

 

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter