“Ο Γιώργος Δουατζής είναι ποιητής της “τελευταίας ώρας” όπως θάγραφαν οι εφημερίδες, “επί του πιεστηρίου”, αφού παρουσιάζει το πρώτο του βιβλίο. Αλλά η είδηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα: Τα “γραφτά”.

 

Πρόκειται για ένα βιβλίο που το διατρέχει ο πιο αγνός, νεανικός παλμός. Ο Δουατζής πορεύεται με τους συνανθρώπους του στην τρομερή λεωφόρο της εποχής μας και το τραγούδι του, στις μικρές στάσεις αυτής της απεγνωσμένης διαδρομής, ξεκουράζει και δυναμώνει τους συνοδοιπόρους του. 

 

Ποίηση ακμαία, ηχηρή, καταιγιστική. Που τη σηκώνει στα χέρια του πότε σαν σημαία και πότε σαν όπλο – και πάντα σαν ανθρώπινη προσφορά. Και συχνά σα νυστέρι για ν' ανοίξει παλιές πληγές και να βρει μέσα τους την ανθρώπινη κακοδαιμονία:

“Ο σκοτωμένος είχε τολμήσει μια λέξη”.

“...τα παιδιά ζητούν αίμα

οι έφηβοι οξυγόνο

κι οι άντρες δικαιολογίες”.

 

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to Twitter