Από το Κάτοπτρο 24ο του Γ. Δουατζή

Αγναντεύεις την εικόνα της παυσίλυπης νύχτας, με το φεγγάρι να αχνογεννιέται στην υπόσχεση μιας πανσελήνου; Νιώθεις τη δακρυσμένη του χαρά; Φαντάζεσαι τα στάχυα που θα φανούν με την αυγή; Βλέπεις το άσπρο των σπιτιών να ροδίζει το χάραμα; Ακούς το τραγούδι του μοναχικού μέσα στη νύχτα; Απλώνεις το χέρι της επίκλησης, χωρίς ντροπή, στην αγαπημένη;.. Περισσότερα…

Ο Τάσος Λειβαδίτης για τον Γ. Δουατζή

“Ο Δουατζής πορεύεται με τους συνανθρώπους του στην τρομερή λεωφόρο της εποχής μας και το τραγούδι του, στις μικρές στάσεις αυτής της απεγνωσμένης διαδρομής, ξεκουράζει και δυναμώνει τους συνοδοιπόρους του. Ποίηση ακμαία, ηχηρή, καταιγιστική. Και συχνά νυστέρι, για να ανοίξει παλιές πληγές και να βρει μέσα τους την ανθρώπινη κακοδαιμονία”. Εφ. ΑΥΓΗ 9.7.76    .. Περισσότερα…

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Είπαν Έγραψαν

Κώστας Αξελός Γιώργος  Μαρκόπουλος Περισσότερα…