Ο Γ. Δουατζής για την Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ. Εις μνήμην.

Το μεγαλύτερό μου όνειρο είναι να μην απελπίζομαι. Γράφουμε με την ελπίδα ότι έστω και ένα τέταρτο της ώρας αφού πεθάνουμε κάτι θα έχει μείνει. Λίγο είναι αυτό; (Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ) Δεν γνώρισα παρά μόνον δύο ιερουργούς της Ποίησης τόσο ταπεινούς, τόσο μεγάθυμους, όσο ο Τάσος Λειβαδίτης και η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Ο χαμός της, οδυνηρή απώλεια.. Περισσότερα…

Διήγημα Μπονζάι του Γ. Δουατζή

Γιῶργος Δουατζῆς Μι­κρὸ δο­κί­μιο γιὰ τὸν Χρό­νο τοῦ­το γά­ρ ἐ­στι­ν ὁ χρό­νος, ἀ­ριθ­μὸς κι­νή­σε­ω­ς κα­τὰ τὸ πρό­τε­ρον καὶ ὕ­στε­ρον Ἀ­ρι­στο­τέ­λης (Φυ­σι­κά) ΠΑΠΠΟΥΣ ἔ­τρε­χε μὲς στὸν χι­ο­νιᾶ κρα­τών­τας ἀ­πὸ τὸ χέ­ρι τὸ ἐγ­γό­νι. Ἔ­τρε­χαν ὄ­μορ­φοι κι ἀν­τάλ­λα­ζαν τοὺς ρό­λους τους μέ­σα στοὺς αἰ­ῶ­νες ξε­γε­λών­τας τὸν χρό­νο μὲ ποι­ή­μα­τα καὶ τρα­γού­δια. Δι­ό­τι ὁ χρό­νος δὲν ἔ­μα­θε ὅ­τι.. Περισσότερα…