“O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας”.

Σύνταγμα της Ελλάδος: ‘Αρθρο 2: (Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας), § 1.

Η λέξη κλειδί. Πριν και μετά. Τώρα και πάντα: Αξιοπρέπεια.

Αξιοπρέπεια. Έννοια προσδιορισμού της “αξίας του ανθρώπου”. Έννοια, που μας επιτρέπει να λεγόμαστε άνθρωποι. Λέξη, που την ακούω όλο και συχνότερα από γνωστούς, από φίλους, από αγνώστους. Έχει μπει για τα καλά στις πολιτικές συζητήσεις. “Είναι θέμα αξιοπρέπειας” λένε, μιλώντας για δυσβάστακτους φόρους, για ανέργους, για αστέγους, για συνταξιούχους, για εξευτελιστικά αμειβόμενους, για προστατευόμενους φοροφυγάδες και διαπλεκόμενους. “Είναι θέμα αξιοπρέπειας”.

Περιττεύουν πολιτικές αναλύσεις και ιδεολογήματα. Αρκεί μία και μόνο λέξη: Αξιοπρέπεια.

Δεν μπορείς να μην τη σκέπτεσαι:

όταν βλέπεις τους ανάλγητους να σε θεωρούν ηλίθιο τηλεθεατή

όταν οι διαπλεκόμενοι σε λοιδορούν, κλέβοντας τον κόπο σου

όταν σου ζητούν υπέρογκους φόρους, ενώ είσαι άνεργος και το γνωρίζουν

όταν σε εξευτελίζουν οι ουρές στα νοσηλευτήρια

όταν πεθαίνουν οι γονείς και δεν αντέχεις τα έξοδα μιας κηδείας

όταν το παιδί σου μένει εκτός ΑΕΙ, διότι δεν έχεις να πληρώσεις φροντιστήρια

Δεν μπορείς να μην τη σκέπτεσαι όταν, όταν…

Διότι σε προκαλούν καθημερινά, κάθε στιγμή, να την σκέπτεσαι.

Αξιοπρέπεια στην Υγεία, την Παιδεία, την Εργασία, την Αναψυχή, τη Ζωή.

Ένα και μοναδικό αιτούμενο, το οποίο περιλαμβάνει όλα τα συστατικά της έννοιας άνθρωπος, ό,τι ακριβότερο: Αξιοπρέπεια. Το αυτονόητο για κάθε πολιτισμένο λαό, αιτούμενο πλέον στην πατρίδα που γεννήθηκε ο πολιτισμός, οι τέχνες, η φιλοσοφία, η ποίηση, η δημοκρατία.

Αξιοπρέπεια. Ίσως η μόνη κινητήρια δύναμη, για μια σωτήρια ανατροπή…