Τα ποιήματα του Γιώργου Δουατζή, πάλλονται από βιώματα. Κι απ’ αυτή την άποψη τα ποιήματα του Γιώργου έχουν αυτό το μεγάλο προσόν. Από την άλλη μεριά θα ήθελα να προσθέσω το εξής, ότι όπως χωρίς βίωμα δεν μπορεί να γίνει ποίηση, μόνο με βίωμα πάλι δεν γίνεται ποίηση. Όσο το βίωμα είναι αναγκαίο, άλλο τόσο είναι αναγκαία η επεξεργασία του βιώματος, η ανάπλαση του βιώματος, και ο Γιώργος το κατορθώνει αυτό. Το βίωμα το μετατρέπει, σε εμπειρία ποιητική, στην ικανότητα αυτή η εμπειρία να γίνει κοινή για τον αναγνώστη, να την μοιραστεί με τον αναγνώστη, να πάψει να είναι μόνο δική του.