κόκκινο κασκόλ https://douatzis.gr Thu, 15 Oct 2020 13:42:36 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.6.9 40 χρόνια λογοτεχνικής παρουσίας (1976-2016) https://douatzis.gr/2014/01/16/logotehniki-parousia/ Thu, 16 Jan 2014 01:32:17 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/16/40-%cf%87%cf%81%cf%8c%ce%bd%ce%b9%ce%b1-%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%84%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82-%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82-1976-2016/ Οι εκδόσεις Μανδραγόρας σας προσκαλούν στο Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 5, αίθριο Στοάς του Βιβλίου, Αθήνα την Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016, ώρα 20.00′ να γιορτάσουμε τα 40 χρόνια της λογοτεχνικής παρουσίας του Γιώργου Δουατζή με την παρουσίαση της νέας του ποιητικής συλλογής Το Κόκκινο Κασκόλ. Για τον ποιητή και το έργο του θα μιλήσουν οι: Κώστας Γεωργουσόπουλος, λογοτέχνης, μεταφραστής, […]

The post 40 χρόνια λογοτεχνικής παρουσίας (1976-2016) first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Οι εκδόσεις Μανδραγόρας σας προσκαλούν στο Polis Art Cafe, Πεσμαζόγλου 5, αίθριο Στοάς του Βιβλίου, Αθήνα την Τετάρτη, 20 Απριλίου 2016, ώρα 20.00′ να γιορτάσουμε τα 40 χρόνια της λογοτεχνικής παρουσίας του Γιώργου Δουατζή με την παρουσίαση της νέας του ποιητικής συλλογής Το Κόκκινο Κασκόλ.

Για τον ποιητή και το έργο του θα μιλήσουν οι:

Κώστας Γεωργουσόπουλος, λογοτέχνης, μεταφραστής, κριτικός

Κατερίνα Δασκαλάκη, συγγραφέας, μεταφράστρια

Απόστολος Μπενάτσης, καθηγητής Πανεπιστημίου

Εσμεράλδα Γκέκα, ποιήτρια

Απαγγελία: Νίκος Γκεσούλης, ηθοποιός, σκηνοθέτης

Πιάνο: Φωτεινή Τσακνάκη

Τραγούδι: Ιωάννα Παπακωνσταντίνου

 

 

The post 40 χρόνια λογοτεχνικής παρουσίας (1976-2016) first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Δείγμα γραφής https://douatzis.gr/2014/01/14/kaskol-deigma/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/%cf%84%ce%bf-%ce%ba%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%b9%ce%bd%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%cf%83%ce%ba%cf%8c%ce%bb-%ce%b4%ce%b5%ce%af%ce%b3%ce%bc%ce%b1-%ce%b3%cf%81%ce%b1%cf%86%ce%ae%cf%82/ Κόκκινο κασκόλ Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά, μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο, όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε αυτοπεποίθηση Για τούτη τη μεγάλη έξοδο, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου, διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου, και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας Πώς να […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Δείγμα γραφής first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> kokkino kaskol ekswfylo

Κόκκινο κασκόλ

Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά, μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο, όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε αυτοπεποίθηση

Για τούτη τη μεγάλη έξοδο, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου, διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου, και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας

Πώς να τους πείσω ότι το κόκκινο που έβλεπαν δεν ήταν του κασκόλ…

Η συντροφιά

Και βέβαια, δεν χτύπησε κανείς την πόρτα. Πανάκριβες οι παρουσίες και οι επισκέψεις έχουν κόστος υψηλό. Μόνον το παρελθόν μού χτύπησε ξανά την πόρτα. Είχε ξεχάσει πως συνήθισα τις απουσίες κι οι μνήμες της απώλειας μόνιμη συντροφιά. Δεν υπάρχει ελευθερία, μου είπε, ας ομορφύνουμε τις φυλακές μας, λησμονώντας πως ήταν φυλακισμένο μέσα στις παλαιότερες των αναμνήσεων.

Και ο καθρέφτης σίγησε, σαν μια πόρτα που την χτυπάει ο άνεμος και δεν βγαίνει ήχος κανείς, αλλά, έτσι κι αλλιώς, εγώ ήμουν απασχολημένος, διερωτώμενος πόσο βάρος μπορεί να έχει ένα και μόνο δάκρυ ή πόσες νύχτες δεν έχουν τέλος 

The post Το κόκκινο κασκόλ – Δείγμα γραφής first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Νικόλας Ευαντινός https://douatzis.gr/2014/01/14/kaskol-eyantinos/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-528/ Έναν άνθρωπος που ομολογεί πως πασχίζει να δοξάσει την ζωή στεκόμενος απέναντι στο ακατανόητο του κόσμου. Αυτόν αντικρίζω, όταν διαβάζω την ποιητική αμάχη του Γιώργου Δουατζή.  Η ρίζα του είναι μια ρίζα καθάρια και αθώα, ποτισμένη από φως μιας αλλοτινής εποχής, όταν ο σεβασμός στην παντοδυναμία της Ταπεινότητας ήταν απαράβατος νόμος των δημιουργών. Είναι μια ρίζα όμοια με αυτήν […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Νικόλας Ευαντινός first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Έναν άνθρωπος που ομολογεί πως πασχίζει να δοξάσει την ζωή στεκόμενος απέναντι στο ακατανόητο του κόσμου. Αυτόν αντικρίζω, όταν διαβάζω την ποιητική αμάχη του Γιώργου Δουατζή. 

Η ρίζα του είναι μια ρίζα καθάρια και αθώα, ποτισμένη από φως μιας αλλοτινής εποχής, όταν ο σεβασμός στην παντοδυναμία της Ταπεινότητας ήταν απαράβατος νόμος των δημιουργών. Είναι μια ρίζα όμοια με αυτήν ενός ουμανιστή εν μέσω βομβαρδισμών που φλεγόμενος ως δέντρο, μα και άκαυτος ως βάτος, εκπέμπει ως φλόγα την κούραση, την ματαιότητα μα και τον μονόδρομο της κραυγής και του αγώνα του. Ίσως γι’ αυτό ο λόγος του ορθώνεται ευθυτενής μες στην γενικευμένη ρημαγή καθετί ανθρώπινου. Στον λόγο του ακούγεται το παιδί που αρνείται να δολοφονήσει την Ομορφιά προς χάριν της Ενηλικίωσης.

Γνωρίζοντας πως άοπλος από προγνώσεις μπαίνεις στης τρέλας τον βυθό, κουβαλά το δυσβάστακτο φορτίο του παντοτινά ημιτελούς ποιήματος και μας κλείνει το μάτι έμπλεος ντροπής για την ευαισθησία σου. Μια απέθαντη εφηβεία είναι ό,τι έχει και γυμνόστηθη την υψώνει απέναντι στις κάνες των όσων τον πληγώνουν.

Πιστός στην μεγάλη Μάνα δεν παύει να μας υπενθυμίζει το αληθινό μας μέγεθος με το εξαιρετικής πυκνότητας και βάθους ποίημα του Σπατάλη: Πόσο σπάταλα χύνονται/ τα πιο ακριβά πράγματα/ το αίμα, το νερό. /Σαν τις απώλειες/ που έχτισαν το μικρότερο δωμάτιο/ στο οποίο έπρεπε να κατοικήσω./ Κι όσο μεγάλωνα/ αυτό τόσο και μίκραινε/ ώσπου έγινε ένα μικρό σημάδι /χαμένο στο άπειρο/ ενός άνοου κόσμου. 

Σίγουρα το κόκκινο δεν είναι του κασκόλ του. Είναι το κόκκινο της ζωής που ανταριάζει όπως η δίψα για το δίκιο στα μάτια των ανθρώπων, είναι το κόκκινο των αγίων που δεν χρειάζονται θρησκείες, είναι το κόκκινο των ποιητών. 

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Νικόλας Ευαντινός first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωκράτης Σκαρτσής https://douatzis.gr/2014/01/14/skartsis/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-527/ Ίσως είναι μια όχι όσο πρέπει εκτιμώμενη πραγματικότητα, ότι η πρόσληψη της ανάγνωσης και ιδιαίτερα της ποίησης διαφοροποιείται αποφασιστικά κατά τον αναγνώστη. Πιο εύκολα βλέπουμε πως διαφέρει η ανάγνωση κατά το χρόνο και τις στιγμές του ίδιου αναγνώστη. Αλλά βέβαια, φτάνει να τα αναλογιστούμε αυτά, για να τα βρούμε αυτονόητα. Άλλος είναι ο Γιάννης κι άλλη η Μαρία, και […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωκράτης Σκαρτσής first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Ίσως είναι μια όχι όσο πρέπει εκτιμώμενη πραγματικότητα, ότι η πρόσληψη της ανάγνωσης και ιδιαίτερα της ποίησης διαφοροποιείται αποφασιστικά κατά τον αναγνώστη. Πιο εύκολα βλέπουμε πως διαφέρει η ανάγνωση κατά το χρόνο και τις στιγμές του ίδιου αναγνώστη. Αλλά βέβαια, φτάνει να τα αναλογιστούμε αυτά, για να τα βρούμε αυτονόητα. Άλλος είναι ο Γιάννης κι άλλη η Μαρία, και αλλιώς ο Γιάννης και η Μαρία τώρα και αλλιώς τότε, και αλλιώς θα είναι κάποτε. Ή και πάντοτε. Γιατί, έτσι κι αλλιώς, ο Γιάννης είναι ο Γιάννης και η Μαρία είναι η Μαρία, και, φυσικά, συγγενεύουν μεταξύ τους λιγότερο ή περισσότερο απ’ όσο με τον τάδε ή την τάδε. Ακόμη πιο αυτονόητο θεωρούμε το ότι ο συγγραφέας μπορεί να νιώθει έτσι ή αλλιώς από το γράψιμό του, να κλιμακώνεται ψυχολογικά από την τέρψη μέχρι το βάσανο, κατά τις στιγμές και το χρόνο, αλλά πάντα, στο βάθος, σαν Γιάννης και Μαρία Ανάλογα είναι τα πράγματα στην αντίδραση στο συνδυασμό συγγραφέα – αναγνώστη, κατά βαθμό συγγένεια και το χρόνο, αλλά πάντα κατά την ιδιαιτερότητα των προσώπων.

Ο Γιώργος Δουατζής μου αφήνει προσωπικά μια αίσθηση ευχάριστης, και αυτάρεσκης, γαλήνης, ένα αίσθημα τεχνήεντης ολοκλήρωσης, που του μακαρίζω του ίδιου. Είναι, να πούμε, μια αίσθηση ότι αισθάνεται ευχαριστημένος, λυτρωμένος αναγνώστης της ποίησής του ο ίδιος, όντας ένα είδος ποιητή-αναγνώστη ή αναγνώστη-ποιητή. Στο νέο του βιβλίο από τις εκδόσεις του «Μανδραγόρα» αυτό το αίσθημα είναι πολύ καθαρό, γιατί και το βιβλίο έχει μια ξεκάθαρη, ευχάριστη ενότητα, που φαίνεται σε μεμονωμένους στίχους, όπως Να ήξερες πόσα τραγούδια απόσταση είσαι…, μέχρι ολόκληρα ποιήματα, όπως αυτό που έδωσε τον τίτλο στο βιβλίο Το Κόκκινο κασκόλ: Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε αυτοπεποίθηση// Άλλωστε, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας// Πώς να τους πείσω ότι το κόκκινο που έβλεπαν δεν ήταν του κασκόλ…

Η επιλογή του τίτλου του ποιήματος για την ονομασία της συλλογής, μέσα από τα ποιήματά του, τα γενικά, παρά την κάποια ποιοτική κλιμάκωσή τους, επιμελημένα είναι σκόπιμη, επιτυχής και αποκαλυπτική της αυτοανάγνωσης και αυτοσυναίσθησής του. Λέω δηλαδή πως πίσω από την κάποια προβαλλόμενη από τη γραφή αυταρέσκεια αυτών των ποιημάτων υπάρχει εκείνο που ρητά δηλώνει, με τον ίδιο αυτό πάντα τρόπο της γραφής του: μια ευγενική θλίψη, που με τον τρόπο της γραφής του προσπαθεί να ξεπεράσει. Είναι μια παράδοξη αλλά συμπαθής, φιλική εκδήλωση αγνότητας, για το λόγο προπαντός ότι αποτελεί μια αγνή προσπάθεια αυτοΐασης. Και αυτή η προσπάθεια είναι εκδήλωση γνήσιας ποιητικής διάθεσης. Γιατί, αν δεν είναι η ποίηση ένας αγώνας αυτοανακάλυψης και αυτοπραγμάτωσης, και μάλιστα με αγαπητική αναφορά στους άλλους, τότε τι άλλο μπορεί να είναι; Για κάποιους τέτοιους λόγους τα ποιήματα του Δουατζή διαβάζονται με διάθεση ευχάριστη και με ένα αίσθημα κρυφής αλλά λειτουργούσας ψυχολογικά γειτνίασης μαζί του.. Και αφήνουν την ευχάριστη αίσθηση ενός ανθρώπου που πιστεύει στην, κυριολεκτικά, ποιητική δημιουργία, και την ασκεί και τη νιώθει ως λυτρωτική αυτοπραγμάτωση.

Έτσι Το κόκκινο κασκόλ διαβάζεται ευχάριστα και αφήνει μια καθαρή γεύση γνησιότητας.

Σωκράτης Λ. Σκαρτσής

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωκράτης Σκαρτσής first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Τίτος Πατρίκιος https://douatzis.gr/2014/01/14/patrikios/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-526/ Πραγματικά είμαι όχι μόνο συγκινημένος αλλά και ευχαριστημένος, διότι εάν δεν συνεχίζεται η ποίηση από καινούργιους καλούς ποιητές διακινδυνεύουμε κι εμείς οι παλαιότεροι ποιητές να χαθούμε. Και με τον Γιώργο Δουατζή αισθάνομαι ότι προχωρεί η ποίηση, δεν θα χαθεί, δεν πρόκειται να χαθεί και με τον Γιώργο και με άλλους νεότερους.  Τα ποιήματα του Γιώργου Δουατζή, πάλλονται από […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Τίτος Πατρίκιος first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Πραγματικά είμαι όχι μόνο συγκινημένος αλλά και ευχαριστημένος, διότι εάν δεν συνεχίζεται η ποίηση από καινούργιους καλούς ποιητές διακινδυνεύουμε κι εμείς οι παλαιότεροι ποιητές να χαθούμε. Και με τον Γιώργο Δουατζή αισθάνομαι ότι προχωρεί η ποίηση, δεν θα χαθεί, δεν πρόκειται να χαθεί και με τον Γιώργο και με άλλους νεότερους. 

Τα ποιήματα του Γιώργου Δουατζή, πάλλονται από βιώματα. Κι απ’ αυτή την άποψη τα ποιήματα του Γιώργου έχουν αυτό το μεγάλο προσόν. Από την άλλη μεριά θα ήθελα να προσθέσω το εξής, ότι όπως χωρίς βίωμα δεν μπορεί να γίνει ποίηση, μόνο με βίωμα πάλι δεν γίνεται ποίηση. Όσο το βίωμα είναι αναγκαίο, άλλο τόσο είναι αναγκαία η επεξεργασία του βιώματος, η ανάπλαση του βιώματος, και ο Γιώργος το κατορθώνει αυτό. Το βίωμα το μετατρέπει, σε εμπειρία ποιητική, στην ικανότητα αυτή η εμπειρία να γίνει κοινή για τον αναγνώστη, να την μοιραστεί με τον αναγνώστη, να πάψει να είναι μόνο δική του. 

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Τίτος Πατρίκιος first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου https://douatzis.gr/2014/01/14/lampadaridou/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-523/ Εκτιμώ την ποίηση του Γιώργου Δουατζή. Εκτιμώ και τις αλήθειες του. Στην ποίησή του βρίσκω έναν λόγο γνήσιο, βαθιά ποιητικό, λυρικό κάποτε, που εκφράζει την αγωνία αλλά και την ευλογία της ύπαρξης. Στις ιδέες του βρίσκω τη βαθιά ανθρωπιά, την ταπεινότητα της ώριμης σκέψης.

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Εκτιμώ την ποίηση του Γιώργου Δουατζή. Εκτιμώ και τις αλήθειες του. Στην ποίησή του βρίσκω έναν λόγο γνήσιο, βαθιά ποιητικό, λυρικό κάποτε, που εκφράζει την αγωνία αλλά και την ευλογία της ύπαρξης. Στις ιδέες του βρίσκω τη βαθιά ανθρωπιά, την ταπεινότητα της ώριμης σκέψης.

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Μαρία Λαμπαδαρίδου Πόθου first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κώστας Γεωργουσόπουλος https://douatzis.gr/2014/01/14/georgousopoulos/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-522/ Η ποίηση του Γιώργου Δουατζή είναι μια ποίηση διαλόγου με τους μεγάλους προπάτορες. Όλες οι αξίες πλέον έχουν ηττηθεί και πάνω σ’ αυτό το ποτάμι θρηνεί ο Γ. Δ. γιατί η ποίησή του είναι μια ελεγεία, μια συνεχής ελεγεία πάνω στις εκπτώσεις του βίου, πάνω στις εκπτώσεις της πολιτικής, κυρίως όμως στις εκπτώσεις ενός ήθους του παρελθόντος που […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κώστας Γεωργουσόπουλος first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Η ποίηση του Γιώργου Δουατζή είναι μια ποίηση διαλόγου με τους μεγάλους προπάτορες. Όλες οι αξίες πλέον έχουν ηττηθεί και πάνω σ’ αυτό το ποτάμι θρηνεί ο Γ. Δ. γιατί η ποίησή του είναι μια ελεγεία, μια συνεχής ελεγεία πάνω στις εκπτώσεις του βίου, πάνω στις εκπτώσεις της πολιτικής, κυρίως όμως στις εκπτώσεις ενός ήθους του παρελθόντος που πλέον έχει τελείως καταρρακωθεί.

Είναι καταπληκτικό και μόνο το ποίημά του, του οποίου φέρει τον τίτλο η γενική συλλογή, To κόκκινο κασκόλ, ότι μην κοιτάτε ακριβώς αυτό που νομίζετε ότι είναι κασκόλ, είναι η τομή στο λαιμό μας, είναι η αιματηρή τομή που απλώς και μόνο ακόμα δεν έχουμε αποκεφαλιστεί, αλλά έχουμε ήδη τη ρωγμή αυτής της τομής, είμαστε έτοιμοι προς αποκεφαλισμό. Αυτό είναι το αιματηρό μας στίγμα. Είναι λοιπόν μια ποίηση βαθιά πολιτική κι όχι πολιτικάντικη, μια ποίηση η οποία στην εποχή μας, σήμερα, έρχεται να αντισταθεί σε μια ενδιαφέρουσα ιδιωτική ποίηση, διότι υπάρχει μια ιδιωτεία στην ποίησή μας.

Είναι λοιπόν μια ποίηση βαθιά πολιτική κι όχι πολιτικάντικη, μια ποίηση η οποία στην εποχή μας, σήμερα, έρχεται να αντισταθεί σε μια ενδιαφέρουσα ιδιωτική ποίηση. Ο Γιώργος Δουατζής έρχεται και με Το κόκκινο κασκόλ να ξαναπεί «όχι, η ποίηση είναι δημόσιο άθλημα, είναι δημόσιο κατόρθωμα» αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Είναι δημόσιος διάλογος, είναι έκθεση στον δημόσιο διάλογο, αυτό που μέχρι τώρα μας είχε συνηθίσει η μεγάλη ποίηση, ή λεγόταν αυτός Παλαμάς, ή Σικελιανός ή Καρυωτάκης, ή λεγόταν Καβάφης ως δημόσιος ουσιαστικά, εκτιθέμενος ποιητής, όχι μονάχα για την ιδιωτική του ζωή, που ήταν κι αυτό ένα μεγάλο κατόρθωμα, αλλά να εκθέσεις ουσιαστικά τα πάθη σου. Κατόρθωμα, να εκθέσεις και την πολιτική σου κατάθεση.

Ουσιαστικά και η πρώτη γενιά του τριάντα και ο Σεφέρης και ο Ελύτης κι όλοι οι μεγάλοι ποιητές, με τις καταθέσεις τους αναφέρονται στο κοινό, στην ομάδα, στον Ελληνισμό, αυτό που κατηγορήθηκε εξάλλου, κατηγορήθηκαν οι άνθρωποι που μιλήσανε για την ελληνικότητα, λες κι ήταν μεγάλη αμαρτία το να μιλήσουν για την ελληνικότητα, το να καταβυθιστούν στην ιδιοτυπία, στην ιδιοπροσωπεία αυτού του λαού, να μιλήσουν για τα λάθη μας. Γιατί για τα λάθη μιλάνε κι ο Σεφέρης κι ο Ελύτης, για τα αδιέξοδα, για τις πληγές αυτού του τόπου μιλάνε και δεν υμνούν φασιστικώ τω τρόπω τις αρετές.

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κώστας Γεωργουσόπουλος first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Δασκαλάκη https://douatzis.gr/2014/01/14/daskalaki/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-521/ Ο Γιώργος Δουατζής είναι ο ποιητής και πεζογράφος που αντλεί από την αγωνία και τα καθημερινά πάθη του ανθρώπου, που εξεγείρεται από την κοινωνική συνθήκη και που μάχεται με την πένα του ενάντια σε αδικίες και ανισότητες, θα μπορούσε ακόμα και να χαρακτηρισθεί «στρατευμένος», αν η συγκεκριμένη μετοχή δεν είχε τόσο ξεθωριάσει από την πολυχρησία. Αυτή η ποίηση συναντιέται […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Δασκαλάκη first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Ο Γιώργος Δουατζής είναι ο ποιητής και πεζογράφος που αντλεί από την αγωνία και τα καθημερινά πάθη του ανθρώπου, που εξεγείρεται από την κοινωνική συνθήκη και που μάχεται με την πένα του ενάντια σε αδικίες και ανισότητες, θα μπορούσε ακόμα και να χαρακτηρισθεί «στρατευμένος», αν η συγκεκριμένη μετοχή δεν είχε τόσο ξεθωριάσει από την πολυχρησία.

Αυτή η ποίηση συναντιέται και διαλέγεται με την αληθινή και μυστική ουσία του Κόσμου. Έτσι μου μοιάζει τουλάχιστον καθώς ξεφυλλίζω τις σελίδες αυτού του Κόκκινου κασκόλ που δεν είναι, φυσικά, ένα οποιοδήποτε κόκκινο κασκόλ, αλλά μια ανοιχτή πληγή, μια μαχαιριά κυκλική σαν την ζωή και σαν την μοίρα, μια μαχαιριά ανεπούλωτη, ίσως και κάτι σαν «πνιγμού θηλιά», για να θυμηθώ κι έναν ξεχασμένο πια ποιητή των σχολικών μας χρόνων.

Ο Γιώργος Δουατζής μου δίνει την εντύπωση ότι «σκαρφαλώνει» στα μονοπάτια της ποίησης. Και τούτο επειδή, από βιβλίο σε βιβλίο, από συλλογή σε συλλογή, ο αναγνώστης παρατηρεί τη σταθερή πορεία μιας αδιάκοπα εξελισσόμενης ωριμότητας, μιας κατάκτησης, θα μπορούσε να πει κανείς.

Πηγή: fractalart.gr

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Δασκαλάκη first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ https://douatzis.gr/2014/01/14/rouk/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-520/ Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ για Το κόκκινο κασκόλ Η απόλυτη ποίηση είναι εδώ. Υπάρχει επίπεδο σε αυτή την ποίηση. Εδώ είναι κάτι μοναδικό, θα έλεγα. Κάθε ποίημα είναι κάτι μοναδικό. Πάντα λέω και ξαναλέω ότι το ιδανικό μου για την ποίηση είναι να συνδυάζεται σοφία, εντός κι εκτός εισαγωγικών, η σκέψη, ο νους με την ποίηση και να μην […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ για Το κόκκινο κασκόλ

Η απόλυτη ποίηση είναι εδώ. Υπάρχει επίπεδο σε αυτή την ποίηση. Εδώ είναι κάτι μοναδικό, θα έλεγα. Κάθε ποίημα είναι κάτι μοναδικό. Πάντα λέω και ξαναλέω ότι το ιδανικό μου για την ποίηση είναι να συνδυάζεται σοφία, εντός κι εκτός εισαγωγικών, η σκέψη, ο νους με την ποίηση και να μην υποχωρεί ο ένας για την άλλη. Αλλά, καμιά φορά το βρίσκω, καμιά φορά δεν το βρίσκω, αλλά αυτό είναι το ιδανικό μου. Εδώ αυτό γίνεται, και κάτι παραπάνω από αυτό. Πραγματικά έχω συγκινηθεί φοβερά με αυτή την ποίηση. Πραγματικά ζηλεύω.

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωτήρης Σαμπάνης https://douatzis.gr/2014/01/14/sampanis/ Tue, 14 Jan 2014 16:03:16 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2014/01/14/2-518/ Αγαπητέ Γιώργο, Διάβασα το «Κόκκινο κασκόλ» και αισθάνομαι την ανάγκη να σου γράψω δυο λόγια. Έχω την εντύπωση ότι μετά την «πατρίδα των καιρών» και τις «σχεδίες» το «κόκκινο κασκόλ» “τυλίγεται”… γύρω από το λαιμό του ποιητή με κάπως αυτοκριτική διάθεση. Προπαντός έρχεται για να «ζεστάνει» την παγωμένη του καρδιά. Φρονώ ότι ο ποιητής είναι […]

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωτήρης Σαμπάνης first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Αγαπητέ Γιώργο,

Διάβασα το «Κόκκινο κασκόλ» και αισθάνομαι την ανάγκη να σου γράψω δυο λόγια.

Έχω την εντύπωση ότι μετά την «πατρίδα των καιρών» και τις «σχεδίες» το «κόκκινο κασκόλ» “τυλίγεται”… γύρω από το λαιμό του ποιητή με κάπως αυτοκριτική διάθεση. Προπαντός έρχεται για να «ζεστάνει» την παγωμένη του καρδιά. Φρονώ ότι ο ποιητής είναι πιο ήρεμος, σοφότερος και κατασταλαγμένος, αλλά ολοσχερώς απογοητευμένος… «πως να τους πείσω ότι το κόκκινο που έβλεπαν δεν ήταν του κασκόλ…» (βίος άσκοπος, απόστροφος και άλλα ακόμα). Φρονώ ακόμα πως έχει χαμηλώσει την οργή του, έχει ανατάμει την πραγματικότητα, έχει αποδεχτεί προσωρινά και εν μέρει εκείνο που δεν μπορεί να αλλάξει άμεσα και παράλληλα προετοιμάζει μονοπάτια για μια συμπαντική συνάντηση, αφήνοντας τα ίχνη του τα οποία πλέον είναι αναγνωρίσιμα. Με άλλα λόγια βάζει μια σφραγίδα διαχρονικότητας.

Όλα αυτά, Γιώργο, μέσα από ένα λόγο δικό σου -καθόλα αναγνωρίσιμο- μιάς και τα «χρώματα» του λόγου σου προκύπτουν από τις σαφείς αντιθέσεις των νοημάτων, είναι συγκεκριμένα και δεν εγκλωβίζεσαι σε επιτηδευμένες υφάνσεις πολυχρωμίας.

Νομίζω πως η ποίησή σου, ανέκαθεν, αποτυπώνει ένα μεγάλο γιατί. Αυτό το γιατί προκύπτει ξανά, αλλά αυτή τη φορά είναι λίγο ξεθωριασμένο στα δικά μου μάτια. Πιστεύω πως έτσι έπρεπε να γίνει. Ό,τι απαντήθηκε στα τόσα χρόνια ποιητικής ενόρασής σου απαντήθηκε με ειλικρίνεια. Η ευθύνη του λόγου σου στο εξής -αν προκύψει-, νομίζω πως θα δομηθεί σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Εξάλλου, θα πρέπει να αιτιολογήσεις εκείνο το… «Α, πόσες τρικλοποδιές σου έβαλε η νύχτα και συνεχίζεις απτόητος να περπατάς…»

Δεν πείστηκα για την αισιοδοξία που εκπέμπει ο τελευταίος στίχος σου… «Κι έρχεται πάντοτε η ώρα που δυο μάτια θα σημάνουν εγερτήριο ξανά». Μοιάζει σαν να ειπώθηκε μόνο και μόνο για να μην πληγώσει… πρόσωπα, ιδεολογίες, υπόβαθρο ακόμα κι εσένα τον ίδιον. Αυτή η αίσθηση που μόλις σου περιέγραψα (και μου άρεσε) θα μπορούσε να είναι το θεμέλιο για να χτίσεις την επόμενη ποιητική σου κραυγή. (Ήδη σε βλέπω να κουνάς το κεφάλι καταφατικά. Συνεννοηθήκαμε.)

Σήμερα -περισσότερο από ποτέ-, συνειδητοποιούμε ότι η συλλογική σοφία, (ή το ιδεολόγημα αν προτιμάς), αυτή που ο κόσμος μπορεί να αισθανθεί σαν θερμοκρασία στο πετσί του, έχει πολεμηθεί βάναυσα, έχει συρρικνωθεί και οι αντιστάσεις έχουν υποχωρήσει. Δεν είναι ανάγκη να το αποδείξουμε. Γενικότερα νομίζω ότι οι ποιητές έχουν να πορευτούν σε καινούργιους ατραπούς που οφείλουν να διανοίξουν για να βγουν στο ξέφωτο μιας συλλογικής συνείδησης και πάλι. Μιας συνείδησης που δεν θα “προσμένει” απαραίτητα, μήτε θα πηγαινοέρχεται άσκοπα στο ασυνείδητο, αλλά θα “πράττει”.

Γιώργο, με το χέρι στην καρδιά, δίχως ίχνος εγωιστικής διάθεσης και προπαντός επειδή θεωρώ τον εαυτό μου παντελώς ακατάλληλο να κρίνει, παραθέτω απλώς σκιαγραφημένη την δόνηση πληρότητας που αισθάνθηκα μελετώντας σε.
Σ’ ευχαριστώ για την κατάθεση ψυχής που μοιράστηκες μαζί μου.

Καλοτάξιδο.

The post Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Σωτήρης Σαμπάνης first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]>