Εκτιμώ και τις αλήθειες του. Υπήρξε λάτρης και μελετητής της ποίησης του Τάσου Λειβαδίτη. Έγραψε πολλά βιβλία, ποίηση, δοκίμιο, μελέτες. Ως δημοσιογράφος εργάστηκε σε ημερήσιες εφημερίδες, σε περιοδικά, σε ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς, ρεπόρτερ, αρθρογράφος, πολιτικός αναλυτής, διευθυντής. Τον γνώρισα στον “αέρα” ένα πρωινό που μετέδιδε από έναν ραδιοφωνικό σταθμό αποσπάσματα από το μυθιστόρημά μου “Πήραν την Πόλη, πήραν την”, που μόλις είχε κυκλοφορήσει, και τόσο με είχε συγκινήσει ο τρόπος της παρουσίασης, που επικοινώνησα αμέσως μετά να ευχαριστήσω. Από τότε διαβάζω την ποίησή του. Και τις ιδέες του. Στην ποίησή του Γ. Δουατζή βρίσκω έναν λόγο γνήσιο, βαθιά ποιητικό, λυρικό κάποτε, που εκφράζει την αγωνία αλλά και την ευλογία της ύπαρξης. Στις ιδέες του βρίσκω τη βαθιά ανθρωπιά, την ταπεινότητα της ώριμης σκέψης.