Τα Κάτοπτρα είναι το 26ο βιβλίο μου. Το έγραψα στο διάστημα ενός χρόνου με συνεχείς επισκέψεις μου στα κείμενα με προσθαφαιρέσεις.
Αρχικά η ιδέα ήταν να βγει ένα βιβλίο με τον τίτλο Αλφαβητάρι με σχέδια του φίλου ζωγράφου Μιχάλη Αμάραντου στις αριστερές σελίδες και το κείμενο στις δεξιές. Τα 24 κείμενα θα άρχιζαν από ένα γράμμα της αλφαβήτου κάθε φορά αποό το Α ως το Ω.
Ναυάγησε το σχέδιο για λόγους ανεξάρτητους της θέλησής μας και έτσι έγιναν Τα Κάτοπτρα με την ευγενή παρουσία του Μ. Αμάραντου μόνον στον σχεδιασμό του λιτού εξωφύλλου.
Είναι ένα εγχείρημα καταγραφής των απόψεών μου για πολλά θέματα που απασχολούν -πιστεύω- κάθε άνθρωπο. Μια εργασία κοπιαστική, στοχαστική, που κατοπτρίζει τις προσωπικές μου προσεγγίσεις σε θεμελιώδη ζητήματα της ζωής.

Από το οπισθόφυλλο:

Τα είκοσι τέσσερα Κάτοπτρα αυτού του βιβλίου αντανακλούν τη στοχαστική ματιά του συγγραφέα
σε πολλές εκφάνσεις της ζωής. Μας ταξιδεύουν από το σκοτάδι στο φως, ανάμεσα σε μάσκες,
πρόσωπα, προσωπεία, σκιές, προκαταλήψεις και στερεότυπα, για να συνθέσουν τελικά έναν ύμνο
στη ζωή.

Τα Κάτοπτρα μας μιλούν, μεταξύ άλλων, για την απώλεια, την προσφορά, την τέχνη, την ποίηση,
τον έρωτα, τη φθορά, το θάνατο, το χρόνο, τη ματαιοδοξία, την ευτυχία. Για όλα όσα συνθέτουν
τον παράλογο κόσμο μας και τροφοδοτούν τον πολυκύμαντο ψυχισμό του σύγχρονου ανθρώπου.

Ο Μουσουργός γράφηκε τον Αύγουστο του 2016 στο Ρέθυμνο. Ήταν από τις φορές που καθημερινά έγραφα απερίσπαστα και ξαφνιάστηκα κι εγώ από την ταχύτητα ωρίμανσης του βιβλίου. Το έργο βασίστηκε σε μια ιδέα του ανεψιού μου Αστυάνακτα Κανακάκη, κυρίως ως προς την ανάγκη δημιουργίας και τον διχασμό που οι συνθήκες φέρνουν στους ανθρώπους ανάμεσα στην επιθυμία καλλιτεχνικής δημιουργίας και τον βιοπορισμό, αλλά και ως προς μέρη της πλοκής του μύθου.

Πρόκειται για ένα πεζογράφημα, του οποίου ο ήρωας είναι χρηματοοικονομικός σύμβουλος και εν κρυπτώ συνθέτης κλασικής μουσικής. Μετά από περιπέτειες της υγείας του, τρικυμιώδεις ψυχολογικές καταστάσεις και σειρά διλημμάτων για την αποκάλυψη ή μη της κρυφής ιδιότητάς του, βλέπει το έργο του να γίνεται ευρέως γνωστό στις μεγαλύτερες μουσικές σκηνές της Ευρώπης, ενώ κανείς δεν γνωρίζει ότι τα έργα είναι δικά του.

Από το οπισθόφυλλο:
Η ζωή του Αλέξανδρου, διχασμένη.
Τα διλήμματα, μεγάλα.
Οι στιγμές των αποφάσεων, οριακές.
Η εκπλήρωση και η ματαίωση των ονείρων, κυρίαρχες.
Η τέχνη απέναντι στη στυγνή καθημερινότητα και το κέρδος.
Η καταδίκη και ο θάνατος της ματαιοδοξίας, πεπρωμένο.
Οι Ερινύες δικαιώνονται με την κάθαρση.