Κάτοπτρο https://douatzis.gr Fri, 16 Oct 2020 08:41:39 +0000 en-US hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.6.9 Από το Κάτοπτρο 24ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-24/ Sun, 04 Sep 2016 18:45:21 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/24/ Αγναντεύεις την εικόνα της παυσίλυπης νύχτας, με το φεγγάρι να αχνογεννιέται στην υπόσχεση μιας πανσελήνου; Νιώθεις τη δακρυσμένη του χαρά; Φαντάζεσαι τα στάχυα που θα φανούν με την αυγή; Βλέπεις το άσπρο των σπιτιών να ροδίζει το χάραμα; Ακούς το τραγούδι του μοναχικού μέσα στη νύχτα; Απλώνεις το χέρι της επίκλησης, χωρίς ντροπή, στην αγαπημένη; […]

The post Από το Κάτοπτρο 24ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Αγναντεύεις την εικόνα της παυσίλυπης νύχτας, με το φεγγάρι να αχνογεννιέται στην υπόσχεση μιας πανσελήνου; Νιώθεις τη δακρυσμένη του χαρά; Φαντάζεσαι τα στάχυα που θα φανούν με την αυγή; Βλέπεις το άσπρο των σπιτιών να ροδίζει το χάραμα; Ακούς το τραγούδι του μοναχικού μέσα στη νύχτα; Απλώνεις το χέρι της επίκλησης, χωρίς ντροπή, στην αγαπημένη; Ζεις. Και τραγουδάς σιωπηλά τη ζωή, τη χαρά. Tη χαρά της ζωής. Την ωδή της τραγουδάς.

Τόση παρουσία πια, αυτές οι απουσίες…

    

   

The post Από το Κάτοπτρο 24ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 23ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-23/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23/ Να ήξερε η φωνή του άτολμου ψιθυριστή πόσο ηλίθιοι μου φαντάζουν όσοι τολμούν λέξεις σαν τη “μία και μοναδική αλήθεια” σκέφτηκε, και φώναξε με αρκετή πικρία, ισιώνοντας περήφανα το κορμί της: Αλλά γιατί, μακάριε, να σε αφυπνίσω με λόγια που αν χωρούσαν στο νου σου θα ήταν κτήμα σου από καιρό; Και ξαναζωντάνεψαν τα λουλούδια, τα πουλιά […]

The post Από το Κάτοπτρο 23ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Να ήξερε η φωνή του άτολμου ψιθυριστή πόσο ηλίθιοι μου φαντάζουν όσοι τολμούν λέξεις σαν τη “μία και μοναδική αλήθεια” σκέφτηκε, και φώναξε με αρκετή πικρία, ισιώνοντας περήφανα το κορμί της: Αλλά γιατί, μακάριε, να σε αφυπνίσω με λόγια που αν χωρούσαν στο νου σου θα ήταν κτήμα σου από καιρό; Και ξαναζωντάνεψαν τα λουλούδια, τα πουλιά πέταξαν απαλά προς τον ουρανό και η δική της πραγματικότητα, αλώβητη, την τύλιξε με περίσσιο θάλπος.

   

The post Από το Κάτοπτρο 23ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 18ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-18/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-6/ Ήταν εκείνες οι τόσο δα μικρές φλόγες που δεκαετίες, μυστικά από όλους, κρύβονταν στην ψυχή του. Αυτές που πάλευαν χρόνια ολόκληρα να βγουν στην επιφάνεια, να πάρουν το οξυγόνο που τους αναλογούσε για να θεριέψουν, καίγοντας όσα πάσχιζε ανεπιτυχώς να εξαφανίσει απωθώντας τα στα βαθύτερα του νου. Όμως δεν έφτανε μόνο η επιθυμία. Χρειαζόταν και κείνη η […]

The post Από το Κάτοπτρο 18ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Ήταν εκείνες οι τόσο δα μικρές φλόγες που δεκαετίες, μυστικά από όλους, κρύβονταν στην ψυχή του. Αυτές που πάλευαν χρόνια ολόκληρα να βγουν στην επιφάνεια, να πάρουν το οξυγόνο που τους αναλογούσε για να θεριέψουν, καίγοντας όσα πάσχιζε ανεπιτυχώς να εξαφανίσει απωθώντας τα στα βαθύτερα του νου.

Όμως δεν έφτανε μόνο η επιθυμία. Χρειαζόταν και κείνη η κατάλληλη στιγμή που ορίζει ζωές και θανάτους. Εκείνη η στιγμή – για άλλους ολέθρια, για άλλους καθαρτήρια – όπου εμφανίζεται μια ελάχιστη σπίθα. Ακριβώς η στιγμή όπου μια αφανής έκρηξη σκεπάζει με φωτιά μια ολόκληρη ζωή κλεισμένη σε τέσσερις τοίχους, τοίχους που εξαφανίζονται σταδιακά μέσα στις φλόγες, ισοπεδώνοντας αυτό που κάποτε λεγόταν εστία,

 

londonart368

 

 

The post Από το Κάτοπτρο 18ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 16ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-16/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-8/ Χίλιες και τόσες και άπειρες σπονδές σημάδεψαν τις στιγμές σου, έτσι που δεν ντρέπεσαι, καθώς αυτοί, να γεύεσαι συνέχεια έργα γνήσιων δημιουργών, αυτά που κατηγόρησαν, υποτίμησαν, λοιδόρησαν οι άθλιοι για να υπάρχουν. Ενσωματωμένοι σε ένα σύστημα που συντηρεί η ανασφάλεια, διότι όσοι τάχα ασφαλείς και θεωρούμενοι γνώστες, επικίνδυνοι. Εσύ εξακολουθείς να μιλάς για αναχωρήσεις και οδούς διαφυγής. Από έναν […]

The post Από το Κάτοπτρο 16ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Χίλιες και τόσες και άπειρες σπονδές σημάδεψαν τις στιγμές σου, έτσι που δεν ντρέπεσαι, καθώς αυτοί, να γεύεσαι συνέχεια έργα γνήσιων δημιουργών, αυτά που κατηγόρησαν, υποτίμησαν, λοιδόρησαν οι άθλιοι για να υπάρχουν. Ενσωματωμένοι σε ένα σύστημα που συντηρεί η ανασφάλεια, διότι όσοι τάχα ασφαλείς και θεωρούμενοι γνώστες, επικίνδυνοι. Εσύ εξακολουθείς να μιλάς για αναχωρήσεις και οδούς διαφυγής. Από έναν κόσμο που έφτιαξαν ακριβώς αυτοί, οι οποίοι θέλουν να φύγουν από αυτόν, μη βλέποντας ότι τον κατασκεύασε η ανοχή τους.

 

 

The post Από το Κάτοπτρο 16ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 17ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-17/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-7/ Όμως, υπάρχουν και αυτά τα υπέροχα όμως, που αποτρέπουν τις εμμονές, καλοδέχονται τις μύριες εκδοχές για να δροσίζεται η ζωή και να μπορούν οι σιωπηρές κουβέντες να ανοίγουν δρόμο να περάσει η βασανιστική, αλλά σωτήρια αμφιβολία. Έτσι αμίλητοι πορεύτηκαν αυτοί και μπήκαν στα αλώνια των γενναίων με την πλάτη γυρισμένη στις βεβαιότητες των δειλών. Αν άκουσα καλά, ο […]

The post Από το Κάτοπτρο 17ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Όμως, υπάρχουν και αυτά τα υπέροχα όμως, που αποτρέπουν τις εμμονές, καλοδέχονται τις μύριες εκδοχές για να δροσίζεται η ζωή και να μπορούν οι σιωπηρές κουβέντες να ανοίγουν δρόμο να περάσει η βασανιστική, αλλά σωτήρια αμφιβολία. Έτσι αμίλητοι πορεύτηκαν αυτοί και μπήκαν στα αλώνια των γενναίων με την πλάτη γυρισμένη στις βεβαιότητες των δειλών.

Αν άκουσα καλά, ο διάλογος ήταν για τη μόνη βεβαιότητα της στιγμής, την άπειρη τρυφερότητα και την αγάπη. Για τον έναν προς την άλλη. Για τη μία προς τον άλλο. Και για τους δυο προς τα τόσα πρόσωπα, τις μάσκες και τα προσωπεία. Αυτά τα λόγια έκαναν ανάλαφρη τη γη που σκέπασε την πρώτη μεγάλη τους απώλεια. Τυχεροί, που μπόρεσαν μέσα από την έλλειψη και την ανέχεια να νιώσουν τα αμύθητά τους πλούτη.

katoptro17

 

 

The post Από το Κάτοπτρο 17ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 19ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-19/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-5/ Ποια είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής; Της γραφής; Είναι οι στιγμές-αιώνες που έλεγα έφηβος, τότε που νόμιζα ότι θα άλλαζα τον κόσμο, όπως τόσοι άλλοι, που ωριμάζοντας κατάλαβαν ότι ο κόσμος αλλάζει, αλλά δεν γίνεται καλύτερος για τους ανθρώπους. Είναι η κραυγή που βγαίνει από τα πιο βαθιά του εσώτερου εαυτού, σαν ένας ανεστραμμένος καταρράκτης-πίδακας που θέλει να […]

The post Από το Κάτοπτρο 19ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Ποια είναι η κινητήρια δύναμη της ζωής; Της γραφής; Είναι οι στιγμές-αιώνες που έλεγα έφηβος, τότε που νόμιζα ότι θα άλλαζα τον κόσμο, όπως τόσοι άλλοι, που ωριμάζοντας κατάλαβαν ότι ο κόσμος αλλάζει, αλλά δεν γίνεται καλύτερος για τους ανθρώπους. Είναι η κραυγή που βγαίνει από τα πιο βαθιά του εσώτερου εαυτού, σαν ένας ανεστραμμένος καταρράκτης-πίδακας που θέλει να καλύψει ολόκληρο το σύμπαν. Είναι οι στιγμές που ασυνείδητα οικοδομείς ένα έργο, για να ανακαλύψεις την επομένη με πλήρη συνείδηση, γιατί και πώς υπάρχει.

 

 

The post Από το Κάτοπτρο 19ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 20ό του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-20/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-4/ …δεν ένιωσα ποτέ πλήξη, πολύ περισσότερο ανία. …Η αδιαφορία μου ωστόσο, όσο και το ενδιαφέρον μου, αποτελούν άκρως επιλεκτικές ενασχολήσεις. Έφτανα σε ένα είδος απάθειας, σε μια επιλεκτική επίσης αμνησία μόνο και μόνο για να διασωθώ…  …ήμουν υπερβολικά αδιάφορος για όσα συνέβαιναν και στο τέλος πήρα την κατάσταση στα χέρια μου, την μάσκα ήθελα να πω, της την […]

The post Από το Κάτοπτρο 20ό του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> …δεν ένιωσα ποτέ πλήξη, πολύ περισσότερο ανία. …Η αδιαφορία μου ωστόσο, όσο και το ενδιαφέρον μου, αποτελούν άκρως επιλεκτικές ενασχολήσεις. Έφτανα σε ένα είδος απάθειας, σε μια επιλεκτική επίσης αμνησία μόνο και μόνο για να διασωθώ… 

…ήμουν υπερβολικά αδιάφορος για όσα συνέβαιναν και στο τέλος πήρα την κατάσταση στα χέρια μου, την μάσκα ήθελα να πω, της την τράβηξα και ψιθύρισα στο υποτιθέμενο αυτί της: Πάντα είχες δίκιο, αλλά με τόσες μάσκες γύρω μου δεν ήξερα σε ποιον να απευθυνθώ…

 

 

The post Από το Κάτοπτρο 20ό του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 21ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-21/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-3/ Το χρειάζομαι το φως. Για να επιζητώ τα δυσπρόσιτα του νου. Για να δω καθαρά το απειλητικό κενό ανάμεσα σε αυτό που λέμε άνθρωπος της καθημερινότητας και σε αυτό που λέμε διαχρονικά άνθρωπος, αυτό που συνθέτει την ανθρωπότητα ως ιστορία. Και παράλληλα θέλω να δω τον μη χρόνο στην πλήρη διάσταση της ανυπαρξίας του. Θα μου πεις, ίσως […]

The post Από το Κάτοπτρο 21ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Το χρειάζομαι το φως. Για να επιζητώ τα δυσπρόσιτα του νου. Για να δω καθαρά το απειλητικό κενό ανάμεσα σε αυτό που λέμε άνθρωπος της καθημερινότητας και σε αυτό που λέμε διαχρονικά άνθρωπος, αυτό που συνθέτει την ανθρωπότητα ως ιστορία. Και παράλληλα θέλω να δω τον μη χρόνο στην πλήρη διάσταση της ανυπαρξίας του.

Θα μου πεις, ίσως εύλογα, ότι ζητώ πολλά. Όμως θέλω να φανταστείς τον εαυτό σου κενό επιθυμιών. Και τότε να μου πεις: Θα ήταν η ζωή ζωή;

The post Από το Κάτοπτρο 21ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> Από το Κάτοπτρο 22ο του Γ. Δουατζή https://douatzis.gr/2016/09/04/katoptro-22/ Sun, 04 Sep 2016 18:43:01 +0000 https://douatzis.gr/site/index.php/2016/09/04/23-2/ … έμαθα καλά ότι ως και επιθυμίες μας κατασκεύασαν για να εξαρτηθούμε από τη συνεχή εκπλήρωσή τους… …Μπήκαν, βλέπεις, σε καλούπια σύνθλιψης αρχέγονες επιθυμίες, αντικαταστάθηκαν από τεχνητές καινούργιες, πάντοτε για το καλό μας, και κυρίως για να νιώθουμε ευτυχείς. Κι έγινε ο άνθρωπος, η ίδια η ζωή μας, προϊόν προς κατανάλωση, οι πλασματικές επιθυμίες έγιναν ανάγκες και ζητούν κι άλλα προϊόντα για να πληρωθούν κι αρρώστησε η ψυχή […]

The post Από το Κάτοπτρο 22ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]> … έμαθα καλά ότι ως και επιθυμίες μας κατασκεύασαν για να εξαρτηθούμε από τη συνεχή εκπλήρωσή τους…

…Μπήκαν, βλέπεις, σε καλούπια σύνθλιψης αρχέγονες επιθυμίες, αντικαταστάθηκαν από τεχνητές καινούργιες, πάντοτε για το καλό μας, και κυρίως για να νιώθουμε ευτυχείς. Κι έγινε ο άνθρωπος, η ίδια η ζωή μας, προϊόν προς κατανάλωση, οι πλασματικές επιθυμίες έγιναν ανάγκες και ζητούν κι άλλα προϊόντα για να πληρωθούν κι αρρώστησε η ψυχή μας πολύ και μας τα δίνουν όλα απλόχερα −τι σωτήρες της ευτυχίας μας θα ήταν άλλωστε−  ψυχοφάρμακα, κατευναστικά, καύσιμα και καλλυντικά για προσομοίωση σε πρότυπα ισοπεδωτικής τηλοψίας. Εκεί ήταν που τον ρώτησα: Τι είναι ευτυχία; Χωρίς να σηκώσει το βλέμμα από το μικρό καράβι, είπε με πολυταξειδεμένη φωνή: Ευτυχία είναι να μην επιζητάς την ευτυχία. Είτε διότι νομίζεις ότι την έχεις, είτε διότι αρνείσαι την κατασκευή της, άρα δεν τη χρειάζεσαι. Και τότε, θα την βρεις…

The post Από το Κάτοπτρο 22ο του Γ. Δουατζή first appeared on Γιώργος Δουατζής.]]>