29 Oct 2020

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Παύλος Μεθενίτης

0 Comment

Ο Δουατζής έχει έχει θητεύσει σε όλα τα είδη του λόγου, είναι δημοσιογράφος όπως ένας από τους δύο ήρωες του βιβλίου του και ποιητής, όπως ο άλλος. Όλο αυτό το αυτοαναφορικό υπαρξιακό μυθιστόρημα είναι μία συνέντευξη που παίρνει ο πρώτος από τον δεύτερο, κατά τη διάρκεια της οποίας σιγά-σιγά και οι δύο ανοίγονται, αποφλοιώνονται φτάνοντας σε οριακά βάθη. Μιλούν για τον χρόνο, για την κοινωνία, για την ποίηση, για τα λεφτά, για τη δύναμη των ΜΜΕ, μιλούν για τη δημιουργία, την καταξίωση, τις γυναίκες, την υποκρισία, τους φίλους και τον έρωτα, με τον ποιητή να προεξάρχει, να κατευθύνει τον διάλογο σαν νέος Σωκράτης, αντιστρέφοντας τους αρχικούς τους ρόλους και εκμαιεύοντας από τον δημοσιογράφο εκείνα τα στοιχεία που συνθέτουν το εγώ του. Όμως, αυτή η εκμαίευση σταδιακά γίνεται αποδόμηση. Στο τέλος, ο δημοσιογράφος απογυμνωμένος από όλα του τα όπλα, οργίζεται εναντίον του συγγραφέα που του έχει δώσει αυτή την λειψή ζωή, ενώ ο ποιητής χάνεται αφήνοντας του σαν δώρο μία και μόνη λέξη: Αγάπη.

Προηγούμενο
Επόμενο
[top]
About the Author
douatzis