03 Nov 2020

Συνομιλία με τον Νυχτερινό Επισκέπτη – Athens Voice

0 Comment

«Γιατί πάντα γίνεται ένα έγκλημα εκεί που δε συμβαίνει τίποτα» («Το τέλειο έγκλημα», Βιολέτες για μια εποχή, α’ έκδοση 1985).

Μια έκδοση-φόρος τιμής, με αφορμή τη συμπλήρωση είκοσι χρόνων από το θάνατο του Τάσου Λειβαδίτη. Εκτός από τον Γιώργο Δουατζή, που είχε την επιμέλεια, στις παρούσες σελίδες «συνομιλούν» με τον «Νυχτερινό Επισκέπτη» οι Γιάννης Ρίτσος, Κώστας Βρεττάκος, Γιώργος Μαρκόπουλος, Τίτος Πατρίκιος, Μανόλης Πρατικάκης, Δημήτρης Τσαλαπάτης, Σπύρος Κατσίμης, Απόστολος Μπενάτσης, Κώστας Κουλουφάκος, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο συνδέθηκαν μαζί του και με το έργο του. Τα κείμενά τους ακολουθούν την ποιητική διαδρομή του από τα δύσκολα χρόνια της εξορίας στη Μακρόνησο και τον Αϊ-Στράτη έως την τελευταία περίοδο της ζωής του. Όλοι ανεξαιρέτως οι συμμετέχοντες συμφωνούν ότι το έργο του χοντρικά χωρίζεται σε τρεις διακριτές περιόδους: την «αγωνιστική» (δεκαετία του ’50), την ωρίμανσή του ως δημιουργού (δεκαετία του ’60 κι εντεύθεν) και στην πιο «στοχαστική», πιο εσωστρεφή (από τη μεταπολίτευση και μετά). Άπαντες επίσης στέκονται στην ακεραιότητα του χαρακτήρα του, στην αδιαφορία του για τις «δάφνες» και τα υλικά αγαθά, στη συντροφικότητά του, καθώς και στον ανθρωπισμό που τον διέκρινε – όπως και το έργο του. Ο Τάσος Λειβαδίτης υπήρξε κι ένας γοητευτικός άντρας. Ο Γιώργος Δουατζής υπογραμμίζει του λόγου το αληθές: «Η αγάπη του για τις γυναίκες και το ποτό ήταν παροιμιώδης. Η φιλαρέσκειά του επίσης. Πάντα κομψός, με το φουλάρι στο λαιμό, γιλέκο, συχνά καπέλο, περιποιημένος, όμορφος». Παιδί της νύχτας. Όπως έγραψε εξάλλου κι ο ίδιος, «η νύχτα είναι μια φωτισμένη πολιτεία που τη λυμαίνονται οι αλήτες κι οι ποιητές» («Διηγήσεις», Τα χειρόγραφα του φθινοπώρου, 1987).

Προηγούμενο
Επόμενο
[top]
About the Author
douatzis