Αυταρχικά καθεστώτα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα μόνον σε εθνικό επίπεδο. Κυβερνήσεις δικτατορικού τύπου συνεχίζουν να υπάρχουν με δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπων να στερούνται στοιχειωδών πολιτικών δικαιωμάτων. Οι μεγαλύτερες δυνάμεις στον πλανήτη διατηρούν καθεστώτα που μόνον δημοκρατικά δεν είναι. Χώρες όπως της Κίνας, της Ρωσίας, της Λατινικής Αμερικής, της Αφρικής, της Ασίας διαβιούν υπό ασφυκτικά καθεστώτα. Ότι θα αντιμετωπίζαμε απόπειρα …διεθνούς δικτατορίας από τη σημερινή Αμερικανική ηγεσία, δεν μπορούσε να το συλλάβει ο πλέον ευφάνταστος νους. Από το «L’État, c’est moi» (το κράτος είμαι εγώ) του Λουδοβίκου ΙΔ΄ το 1655, περάσαμε στο «Le Monde c’est moi» (Ο κόσμος είμαι εγώ) του Τραμπ το 2026.
Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν απειλεί πλέον χώρες κατά μόνας, αλλά και ολόκληρη την Ευρώπη με τους καχεκτικούς ηγετίσκους της, επιβάλλοντας δασμό 10% σε όλα τα αγαθά που εξάγονται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από την 1η Φεβρουαρίου 2026, σε Δανία, Νορβηγία, Σουηδία, Γαλλία, Γερμανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία και Φινλανδία και από την 1η Ιουνίου 2026, οι δασμοί θα αυξηθούν στο 25%. Το πρόσχημα είναι ότι οι χώρες αυτές αντιτίθενται στην κατάκτηση της Γροιλανδίας από τις ΗΠΑ.
Να θυμίσω ότι από το 2017, τριάντα πέντε ψυχίατροι, ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί, με ανοιχτή επιστολή τους στην εφημερίδα New York Times, προειδοποιούσαν για τη «σοβαρή συναισθηματική αστάθεια» του Ντόναλντ Τραμπ, αναφέροντας: «Πιστεύουμε ότι η σοβαρή συναισθηματική αστάθεια, που καταδεικνύεται από τις ομιλίες και τις ενέργειες του κυρίου Τραμπ, τον καθιστά ανίκανο για να υπηρετήσει με ασφάλεια ως πρόεδρος». Καταλήγοντας διαπιστώνουν: «Τα λόγια και οι πράξεις του κ. Τραμπ καταδεικνύουν μία ανικανότητα να ανεχθεί απόψεις διαφορετικές από τη δική του, που οδηγεί σε οργισμένες αντιδράσεις. Τα λόγια του και η συμπεριφορά του δείχνουν βαθιά αδυναμία ενσυναίσθησης. Άτομα με αυτά τα χαρακτηριστικά στρεβλώνουν την πραγματικότητα για να ταιριάξει στη δική τους ψυχολογική κατάσταση, ενώ επιτίθενται σε γεγονότα και σε εκείνους που τα μεταφέρουν (δημοσιογράφους, επιστήμονες). Σε έναν ισχυρό ηγέτη, αυτές οι επιθέσεις είναι πιθανόν να αυξηθούν, ώστε ο προσωπικός του μύθος για μεγαλείο να επιβεβαιωθεί».
Ναι. Η ανθρωπότητα ζει την απόπειρα επιβολής δικτατορίας σε ολόκληρο τον κόσμο. Αυτή η απόπειρα προφανώς θα βρει απέναντί της άλλους ισχυρούς της γης, όπως η Ρωσία και η Κίνα, με επίκεντρο την υπονόμευση των συμφερόντων τους στην Αρκτική, την οποία εποφθαλμιούν και αυτοί. Μάλιστα και οι τρεις υπερδυνάμεις επιχαίρουν (!) με την πρόοδο της κλιματικής αλλαγής που λιώνει τους πάγους στον Βόρειο Πόλο, αφού έτσι θα μπορούν να εξορύξουν τον υπόγειο πλούτο του, εμφανώς αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη ζωή όλων μας. Μία ακόμα ένδειξη ότι το κέρδος δεν αψηφά αξίες ζωής, αλλά την ίδια τη ζωή…
Έγκυροι αναλυτές, μας προϊδεάζουν για την πιθανότητα έναρξης πολέμου με επίκεντρο τη Γροιλανδία. Η Ρωσία δείχνει αποφασισμένη να μην εκχωρήσει την Αρκτική στις ΗΠΑ. Όπως έγραψε στη «Ν» ο Μιχάλης Ψύλος, «από την οπτική γωνία του ΝΑΤΟ, η μεγαλύτερη απειλή προέρχεται από τη Ρωσία, η οποία διατηρεί τη μεγαλύτερη στρατιωτική και πολιτική παρουσία στην Αρκτική. Ο Πρόεδρος Πούτιν έχει ανακηρύξει την περιοχή ως τη δεύτερη πιο σημαντική στρατηγική του προτεραιότητα μετά την Ουκρανία. Η Μόσχα κατασκευάζει υπερσύγχρονες στρατιωτικές βάσεις. Το πλεονέκτημα της Ρωσίας δεν έγκειται μόνο στη γεωγραφία της, αλλά και στον μεγάλο στόλο των 50 παγοθραυστικών της».
Λέγαμε ότι είμαστε η ευτυχέστερη γενιά, αφού δεν ζήσαμε έναν παγκόσμιο πόλεμο επί τόσες δεκαετίες. Και επιτείνει τους φόβους μας το εφιαλτικό ερώτημα, μήπως επιβεβαιωθεί ο Μαρξ, ο οποίος είπε ότι «η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα». Μια φάρσα που θα την πληρώσει ολόκληρη η ανθρωπότητα στο όνομα της μεγαλομανίας ενός ανθρώπου.
