Το κόκκινο κασκόλ – Είπαν Έγραψαν – Δήμος Χλωπτσιούδης

Η ποιητική εξωστρέφεια του Δουατζή με ένα “κόκκινο κασκόλ” Ο Γιώργος Δουατζής είναι ένας ακάματος εργάτης λόγου και ύφους αδαπάνητος και πολυμορφικός. Ξεχωρίζει στα ελληνικά γράμματα με την ιδιαίτερη ποιητική φωνή του μέσα από την εκφραστική του ποικιλία και το στοχαστικό του ύφος πλουταίνοντας το συναισθηματικό μας κόσμο. Με την εμπειρία της ζωής και την ποιητική πείρα, η.. Περισσότερα…

Γραφτά – Είπαν Έγραψαν – Τάσος Λειβαδίτης

“Ο Γιώργος Δουατζής είναι ποιητής της “τελευταίας ώρας” όπως θά γραφαν οι εφημερίδες, “επί του πιεστηρίου”, αφού παρουσιάζει το πρώτο του βιβλίο. Αλλά η είδηση είναι πολύ ενδιαφέρουσα: Τα “γραφτά”. Πρόκειται για ένα βιβλίο που το διατρέχει ο πιο αγνός, νεανικός παλμός. Ο Δουατζής πορεύεται με τους συνανθρώπους του στην τρομερή λεωφόρο της εποχής μας και το τραγούδι.. Περισσότερα…

Το κόκκινο κασκόλ – Δύο Λόγια για το Βιβλίο

Είναι το εικοστό τέταρτο βιβλίο μου αυτή η ποιητική συλλογή, από τις εκδόσεις Μανδραγόρας με τίτλο Το κόκκινο κασκόλ. Έρχεται να σημαδέψει τη συγγραφική μου πορεία, αφού με την έκδοση αυτή συμπληρώνονται σαράντα χρόνια παρουσίας μου στα Ελληνικά γράμματα (1976-2016). Πρώτο μου βιβλίο ήταν τα Γραφτά με ποιήματα που είχα γράψει ακόμα και στην εφηβική ηλικία. Από τα δεκατρία.. Περισσότερα…

Aνάσα από πηλό – Είπαν Έγραψαν – Απόστολος Μπενάτσης

Κάθε φορά που κυκλοφορεί ένα καινούριο βιβλίο του Γιώργου Δουατζή, είτε ποίηση είτε μυθιστόρημα, αποτελεί για μένα μια ευχάριστη έκπληξη. Το ίδιο ισχύει και για το μυθιστόρημά του Ανάσα από πηλό, το οποίο αποτελεί μια νέα πρόταση στο χώρο του μυθιστορήματος. Διαβάζοντας κανείς το νέο έργο του Γιώργου Δουατζή Ανάσα από πηλό βρίσκεται μπροστά σε.. Περισσότερα…

Το κόκκινο κασκόλ – Δείγμα γραφής

Κόκκινο κασκόλ Δεν μπορούσα να αφαιρέσω τον κόσμο. Αλλά, μπορούσα να αφαιρέσω τον εαυτό μου από τον κόσμο, όποτε εγώ αποφάσιζα, πράγμα που με γέμιζε αυτοπεποίθηση Για τούτη τη μεγάλη έξοδο, φρόντιζα πάντοτε πολύ επιμελημένα την εμφάνισή μου, διότι είχα να κρύψω πάμπολλες πληγές. Εκείνοι θαύμαζαν την κομψότητά μου, και οι πιο ανόητοι την ζήλευαν κιόλας Πώς να.. Περισσότερα…

Aνάσα από πηλό – Είπαν Έγραψαν – Χριστίνα Σταματάκη

Φίλες και φίλοι καλησπέρα σας. Απόψε, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του Γιώργου Δουατζή «Ανάσα από πηλό», από τις εκδόσεις Πάπυρος, είμαστε εδώ, για να παρακολουθήσουμε μια ξεχωριστή,  διαφορετική παρουσίαση, από αυτές που μέχρι τώρα γνωρίζαμε. Θα μου επιτρέψετε να μοιραστώ μαζί σας, το προσωπικό μου βίωμα, από την ανάγνωση αυτού του βιβλίου. Όταν.. Περισσότερα…

Ανάσα από πηλό – Δύο Λόγια για το Βιβλίο

Το εικοστό τρίτο βιβλίο μου, το δεύτερο μυθιστόρημα που εκδίδω. Παραθέτω το κείμενο του Δελτίου Τύπου: Ένα μυθιστόρημα για τη σχέση ανάμεσα στον άντρα και τη γυναίκα, για το βάρος των οικογενειακών βιωμάτων, για τη δύναμη και το νόημα της τέχνης, για τον άγνωστο κόσμο των εικαστικών, για τη δύναμη της φιλίας, για τις εκρηκτικές δυνάμεις που κρύβονται.. Περισσότερα…

Ο Μουσουργός – Είπαν Έγραψαν – Πέπη Ρηγοπούλου

Ανάμεσα στο θαύμα και το τραύμα της Πέπης Ρηγοπούλου* Ένα παιδί θαύμα. Ή μήπως πρέπει να πούμε απλώς ένα παιδί, το κάθε παιδί; Ένα παιδί που περπατά, που μιλά, μια σειρά από θαύματα! Πολλώ μάλλον αν ένα παιδί αρχίσει να ζωγραφίζει με τους γύρω του να λένε πως έτσι που πάει θα γίνει ο μέλλων Πικάσσο ή.. Περισσότερα…

Ανάσα από πηλό – Δείγμα γραφής

Μετά το πρώτο ξάφνιασμα, η Ελένη απολύτως σιωπηλή, με αργά βήματα, βάλθηκε να περιεργάζεται τα γλυπτά ένα-ένα. Ακίνητος εκείνος την ακολουθούσε με τη ματιά του, προσπαθώντας να καταλάβει τι σκέπτεται, τι νιώθει στη θέα των έργων του. Ο χρόνος είχε σταματήσει. Έβλεπε ανάμεσα στα έργα του τη φιγούρα της και σκέφτηκε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρχει καλύτερο αισθητικό.. Περισσότερα…

Ωδή στα κόκκινα παπούτσια – Δύο Λόγια για το Βιβλίο

2004. Υπόγειος ναός του φλαμένγκο στη Μαδρίτη. Εκείνη χορεύει για να τιμήσει τους δασκάλους της, που είναι παρόντες στην ιεροτελεστία. Τραγούδι, φωνές, κιθάρες, κίνηση, αφανισμός τόπου και χρόνου. Κι εγώ εκεί. Μαγνητισμένος από τα κόκκινα παπούτσια της. Με μια φωτογραφική μηχανή στο χέρι, πατούσα συνέχεια το κουμπί, χωρίς φλας, ακινητοποιώντας τον χρόνο. Ένα μήνα μετά.. Περισσότερα…