16.12.25
Η θέση υπέρ των αγροτών εκφράζει την αντίληψη της πλειονότητας των πολιτών ότι εκλαμβάνουν τον αγώνα των αγροτών ως «αγροτικό ζήτημα» και όχι ως ένα επιμερισμένο αίτημα πληρωμής των επιδοτήσεων
Menelaos Michalatos / SOOC
Γιώργος Δουατζής
Ένα ευοίωνο σημάδι κοινωνικής ευαισθησίας και συνοχής έδειξε η τελευταία δημοσκόπηση της Alco -για λογαριασμό του τηλεοπτικού σταθμού Alpha- όπου οι πολίτες παίρνουν θέση για τον αγώνα των αγροτών.
Παρά τους επικοινωνιακούς ελιγμούς της κυβέρνησης, οι πολίτες θεωρούν δικαιολογημένες τις αγροτικές κινητοποιήσεις σε ποσοστό 78%. Οι δε φορείς (ΑΔΕΔΥ ΟΛΜΕ, ΔΟΕ, ΠΟΕΔΗΝ, ΟΕΝΓΕ, Εργατικά Κέντρα και Ομοσπονδίες ανά την Ελλάδα), που μετέχουν στη σημερινή απεργιακή κινητοποίηση, συμπαρίστανται στα αγροτικά μπλόκα και εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στον αγώνα των αγροτών.
Η θέση υπέρ των αγροτών εκφράζει την αντίληψη της πλειονότητας των πολιτών ότι εκλαμβάνουν τον αγώνα των αγροτών ως «αγροτικό ζήτημα» και όχι ως ένα επιμερισμένο αίτημα πληρωμής των επιδοτήσεων. Ένα αγροτικό ζήτημα διαχρονικό, το οποίο δεν αντιμετωπίστηκε με μια μακροπρόθεσμη αποτελεσματική στρατηγική από τις ως τώρα κυβερνήσεις, με πολλά σηπτικά φαινόμενα όπως αυτά του ΟΠΕΚΕΠΕ, των αδιαφανών επιδοτήσεων και την ανυπαρξία ουσιώδους αγροτικής πολιτικής, που θα απέφερε ένα γόνιμο μέλλον της αγροτικής τάξης προς όφελος ολόκληρης της χώρας.
Η περιστασιακή αντιμετώπιση των αγροτικών προβλημάτων, διόγκωσε τις πληγές με ευρύτερες επιπτώσεις στο κοινωνικό σώμα. Πρωταρχικό βεβαίως το θέμα της επιβίωσης των αγροτών, της ερήμωσης της περιφέρειας, του οικονομικού μαρασμού της επαρχίας, της αστυφιλίας των νέων και της εγκατάλειψης του αγροτικού επιχειρείν. Όμως το αγροτικό ζήτημα, άπτεται του προβλήματος της διατροφικής αλυσίδας, της Δημόσιας Υγείας και πολλών άλλων παραμέτρων, οικονομίας, πολιτισμού, κοινωνίας.
Μιλώντας για την αγροτική παραγωγή, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την πολιτική εισαγωγών-εξαγωγών αγροτικών προϊόντων, τη βιωσιμότητα και αναδιάρθρωση ορισμένων καλλιεργειών, την ορθή χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων και την εγχώρια ή μη παραγωγή τους. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα πλείστα όσα προβλήματα στην αλιεία και την κτηνοτροφία, όπου και εκεί πέραν των οικονομικών παραμέτρων μπαίνουν και αυτές της Δημόσιας Υγείας, αφού η πρωτογενής παραγωγή άπτεται της διατροφής μας.
Η δυστοκία στην αντιμετώπιση του αγροτικού ζητήματος είναι εμφανής και από τις χωλαίνουσες αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, που αρκέστηκαν, ως συνήθως, στις δηλώσεις συμπαράστασης στους αγρότες και στις καταγγελίες κατά της κυβέρνησης. Δεν ακούσαμε συγκεκριμένες, προτάσεις ριζικής αντιμετώπισης του προβλήματος με στοιχεία, αριθμούς, ως αποκύημα εμβριθούς, αποτελεσματικής μελέτης από τα επιτελεία των κομμάτων. Δεν ακούσαμε τεκμηριωμένες προτάσεις εφικτές στα πλαίσια των δυνατοτήτων της οικονομίας της χώρας με μακροπρόθεσμη προοπτική.
Ευλόγως ο πολίτης μπορεί να απευθύνει το ερώτημα στα κόμματα που προϋπήρξαν ως κυβερνήσεις, «εσείς ως κυβέρνηση γιατί δεν κάνατε όσα καταγγέλετε στη σημερινή κυβέρνηση;», αφού επί δεκαετίες όλες οι κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν περιστασιακά τα αγροτικά προβλήματα και όχι με βαθιές τομές με τη ματιά στο μέλλον.
Ελπίζω και οι αγρότες να έχουν κατανοήσει ότι αγωνίζονται για το αγροτικό ζήτημα και όχι απλώς για τις επιδοτήσεις. Όλοι έχουμε κατανοήσει πλέον ότι το αγροτικά προβλήματα είναι προβλήματα όλων μας, ότι η επιβίωση των αγροτών σχετίζεται αμέσως με τη δική μας επιβίωση. Και κυρίως, δεν πρέπει να αγωνιζόμαστε μόνον για την επιβίωση, αλλά για τη βελτίωση των ποιοτικών της χαρακτηριστικών, διότι το πάγκοινο αίτημα δεν είναι να επιβιώνουμε απλώς, αλλά να ζούμε με ποιότητα τη μοναδική ζωή που μας χαρίστηκε.
