Κείμενα για τον Γ. Δουατζή στο Ράδιο Τέχνης, Ελληνικά
Κείμενο: Λάμπρος Μητρόπουλος 01 Ιουλίου 2023 Ποιος τόλμησε να πει ότι τα όνειρα δεν ζουν ανάμεσά μας; Ποιος ότι δεν μπορεί το πνεύμα μας να σεργιανίζει ολόκληρη την οικουμένη; Ποιος ότι η υπέρβαση δυνατοτήτων, εαυτού είναι τάχα μικρός σκοπός; Κάποιοι τολμούν αλλά εγώ θα είμαι εδώ να διασχίζω πλήρης αθωότητας τον κόσμο νήπιο αναλφάβητο μπρος.. Περισσότερα…
Κείμενα για τον Γ. Δουατζή στο Ράδιο Τέχνης, Αγγλικά
Written by: Lambros Mitropoulos 01 July 2023 Who had the nerve to say that dreams don’t live among us? Who said our spirit cannot roam the entire world? Who said transcendence of potential, the self is a small cause? Some will say so but I will be here crossing the world full of innocence an.. Περισσότερα…
«Χρονογραφίες-Σημειώσεις ημερολογίου». Παρουσίαση (10.10.22) από τη Μαρία Λίτσα, στο περιοδικό «Υδράνη»
Δείτε στο Περιοδικό Υδράνη Περισσότερα…
Ο Γ. Δουατζής στο diastixo.gr για τα «Ποιήματα 1971-2021», 15.12.2022
Όταν καλούμαι να μιλήσω για ένα βιβλίο που εικονίζει την εκδοτική, όχι συγγραφική, πορεία μου μισού αιώνα, δεν μπορώ να αποφύγω την ανάμνηση της περιήγησης μέσω –συχνά τραυματικών– αναδρομών στο παρελθόν. Η συγκέντρωση όλων των ποιημάτων που έχω εκδώσει στο διάστημα 1971-2021 ήταν μια δύσκολη ψυχοσωματικά εμπειρία. Δεν μου αρέσει η επιστροφή στο παρελθόν, ακόμα.. Περισσότερα…
Τρία ποιήματα του Γ. Δ. Στο diastixo
Μια δοξαριά Μια δοξαριά στον άνεμο η γραφή και πέρασαν κιόλας ή μόλις πενήντα χρόνια μοιρασιάς με διψασμένες τις λευκές σελίδες στο τραπέζι που ζήταγαν, ζητούν, όπως κι εσύ δικαιολογία να υπάρχουν Βγήκαν ολόγιομες στην Αγορά βορά σε αδηφάγους αναγνώστες καρποί νυχτερινής μοναχικότητας για κείνους που ξεδίψασαν με στίχους-στάλες λύπης, χαράς, καμάτου και ελπίδας στάλες.. Περισσότερα…
Οι «Στιγμές» του Γ. Δουατζή στο neonplanodio
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ, ΣΤΙΓΜΕΣ * «Ταυτίζουν τη γαλήνη με την αδράνεια, οι αδαείς», είπε η σύντροφός του. Και ο κύριος Ευχέτης συγκατένευσε: Προφανώς δεν έμαθαν πόσο κόπο και δρόμο απαιτεί η κατάκτηση της γαλήνης, της ψύχραιμης ματιάς, της εν τω βάθει ηρεμίας, πόση δουλειά με τον εαυτό και διάλυση των στερεοτύπων που φυλακίζουν τη σκέψη, αλλά βολεύουν.. Περισσότερα…
Ο Γ. Δουατζής γράφει για την Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ στο hartismag.gr
«Το μεγαλύτερό μου όνειρο είναι να μην απελπίζομαι». Θυμάμαι τη μεγαθυμία της, την απουσία συμπλεγμάτων, τα οποία διαθέτουν εν αφθονία άλλοι αρτιμελείς, παρά την αναπηρία της. Θυμάμαι το παιδικό της γέλιο, τα νυχτερινά τηλεφωνήματα με τις ενθουσιώδεις κριτικές, το εφηβικό βλέμμα αναμονής μιας επιβράβευσης, τις αταξίες να φάει δεύτερο γλυκό, τις αθώες πονηριές να αποσπάσει.. Περισσότερα…
Ποίημα του Γ.Δ. από τους Χάρτινους απογόνους στο andro.gr
Γιώργος Δουατζής, «Μαργαρίτες» Δώσ’ μου το χέρι σου, αγαπημένη σήμερα άνθισαν οι μαργαρίτες σου Είσαι η αφή των βιβλίων που αγάπησα οι μουσικές που με ταξίδεψαν οι ευωδιές που μου χαρίζει το κορμί σου οι φλύαρα μεστές σιωπηλές εικόνες που κατακλύζουν τα όνειρά μου η ζεστασιά που μοιραζόμαστε τις κάθε φορά μοναδικές αγκαλιασμένες νύχτες η.. Περισσότερα…
«Αναγνώριση. Η γητειά της Σειρήνας» Απόσπασμα από τις «Χρονογραφίες» του Γ. Δουατζή
αναγνώριση μόνον από τους λίγους που εκτιμάς όταν σε τιμούν με τη μοιρασιά του έργου σου (Τα Κάτοπτρα) Πολλοί ποιητές αναζητούν ένα αίσθημα ασφάλειας στην αναγνώριση του έργου τους. Η αναγνώριση είναι η μεγάλη παγίδα, η ετοιμόρροπη, ασταθής στέγη. Όταν κατακτήσεις έστω και λίγη προστατευτική ταπεινότητα, δεν χρειάζονται στέγες. Είναι αρκετή η στέγη της τέχνης.. Περισσότερα…
«Μια δοξαριά». Ποίημα του Γ. Δουατζή με αφορμή τα πενήντα χρόνια εκδοτικής του παρουσίας.
Μια δοξαριά στον άνεμο η γραφή και πέρασαν κιόλας ή μόλις πενήντα χρόνια μοιρασιάς με διψασμένες τις λευκές σελίδες στο τραπέζι που ζήταγαν, ζητούν όπως κι εσύ δικαιολογία να υπάρχουν Βγήκαν ολόγιομες στην Αγορά βορά σε αδηφάγους αναγνώστες καρποί νυχτερινής μοναχικότητας για κείνους που ξεδίψασαν με στίχους-στάλες λύπης, χαράς, καμάτου και ελπίδας στάλες που πήραν.. Περισσότερα…