Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Νατάσα Μποζίνη

Ο Γιώργος Δουατζής με το νέο του βιβλίο, μας προσφέρει μια αποκαλυπτική περιήγηση στις ανθρώπινες σχέσεις, πίσω από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα τηλεοπτικά είδωλα, πίσω από τις πλασματικές εικόνες της καθημερινότητάς μας.  Ένας εκ βαθέων διάλογος του ηλικιωμένου ποιητή Μιχαήλ Ευχέτη με τον κατά πολύ νεώτερό του δημοσιογράφο Τέρπανδρο Σακελλάρη, είναι το έναυσμα για.. read more →

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Νίκος Κουτσιανάς

Είναι αυτονόητο νομίζω, πως δεν θα μιλήσω σαν ειδικός στη λογοτεχνία, αλλά ως υποψιασμένος αναγνώστης, με κριτική ματιά.  Κυρίαρχη διαπίστωσή μου: Η ανάγνωση του βιβλίου «Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη»,  χαρίζει πολύπλευρη αισθητική απόλαυση.  Με ρώτησαν: Για ποιο πράγμα μιλάει ο Δουατζής στο νέο του βιβλίο; Και αυθόρμητα απάντησα: Για ποιο πράγμα δεν μιλάει να με.. read more →

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Σταύρος Σταμπόγλης

Ανάμεσα σε Τέρπανδρο και Ευχέτη                                                     (…σέβομαι τις ευαισθησίες του καθενός                                                      και παριστάνω τον ανήξερο… σελ.180)   Όταν πρωτάνοιξα το βιβλίο του Γιώργου Δουατζή, «Μη φεύγετε, κύριε Ευχέτη», ένιωσα αμέσως ότι κρατούσα κάτι ασυνήθιστο. Έτσι∙ απ΄ την μυστική ανάσα των σελίδων. Απ΄ το ρυθμό των αράδων. Πρόκειται για μια ασυνείδητη ενέργεια. Κάτι που έχει.. read more →

Το κόκκινο κασκόλ – Κατερίνα Δασκαλάκη

Ο Γιώργος Δουατζής είναι ο ποιητής και πεζογράφος που αντλεί από την αγωνία και τα καθημερινά πάθη του ανθρώπου, που εξεγείρεται από την κοινωνική συνθήκη και που μάχεται με την πένα του ενάντια σε αδικίες και ανισότητες, θα μπορούσε ακόμα και να χαρακτηρισθεί «στρατευμένος», αν η συγκεκριμένη μετοχή δεν είχε τόσο ξεθωριάσει από την πολυχρησία… read more →

Το κόκκινο κασκόλ – Νικόλας Ευαντινός

Έναν άνθρωπος που ομολογεί πως πασχίζει να δοξάσει την ζωή στεκόμενος απέναντι στο ακατανόητο του κόσμου. Αυτόν αντικρίζω, όταν διαβάζω  την ποιητική  αμάχη του Γιώργου Δουατζή. Η ρίζα του είναι μια ρίζα καθάρια και αθώα, ποτισμένη από φως μιας αλλοτινής εποχής, όταν ο σεβασμός στην παντοδυναμία της Ταπεινότητας ήταν απαράβατος νόμος των δημιουργών. Είναι μια.. read more →

Ανάσα από πηλό – Φώτης Καγκελάρης

Όταν διάβασα το βιβλίο του Γιώργου Δουατζή αναρωτήθηκα αν θα ανέλυα περισσότερο τις ψυχολογικές του συνιστώσες ή τις λογοτεχνικές του αρετές. Τελικά, υποχώρησε το διαζευκτικό και είδα το βιβλίο ως μία ενιαία επιστολή για τον ανθρωπισμό η οποία φτιάχτηκε από τη διαλεκτική σχέση της ψυχολογίας και της λογοτεχνίας, αφού ακριβώς η λογοτεχνία δεν θα υπήρχε.. read more →

Ποίηση: Ξέρει μόνη της τον δρόμο

του Γιώργου Δουατζή

 

Με αφορμή το άρθρο της Κατερίνας Ηλιοπούλου για την ποίηση -που με εκφράζει σε μεγάλο βαθμό- θέλω να καταθέσω λίγες σκέψεις με την ελπίδα να υπάρξει ένας ουσιώδης διάλογος από τον Αναγνώστη.

read more →

Από το Κάτοπτρο 21ο του Γ. Δουατζή

Το χρειάζομαι το φως. Για να επιζητώ τα δυσπρόσιτα του νου. Για να δω καθαρά το απειλητικό κενό ανάμεσα σε αυτό που λέμε άνθρωπος της καθημερινότητας και σε αυτό που λέμε διαχρονικά άνθρωπος, αυτό που συνθέτει την ανθρωπότητα ως ιστορία. Και παράλληλα θέλω να δω τον μη χρόνο στην πλήρη διάσταση της ανυπαρξίας του. Θα μου πεις, ίσως.. read more →

‘Κουράστηκα’, του Γιώργου Δουατζή

Κουράστηκα με τις υποσχέσεις που γέμισαν τη ζωή μου με τα ψίχουλα που ταΐζουν τις ελπίδες μου με την ισόβια κρίση και τη γενική αλαλία με τους ευήθεις πολιτικάντηδες που άσκεφτα φλυαρούν με τους εκ γενετής διαβρωμένους και πολλά υποσχόμενους με τους καταστροφείς και συνάμα αυτόκλητους σωτήρες με τους αδαείς που βυθίζουν τα παιδιά μας.. read more →

Θέμα αξιοπρέπειας

του Γιώργου Δουατζή

  

“O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας”.

Σύνταγμα της Ελλάδος: ‘Αρθρο 2: (Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας), § 1.

 

Η λέξη κλειδί. Πριν και μετά. Τώρα και πάντα: Αξιοπρέπεια.

 

read more →