Προς Δέκα Επιστολή ‘Τα Ανεπίδοτα’ – Γιώργος Μαρκόπουλος

“…χάρηκα τον κοφτερό, άμεσο, μαχητικό (αλλά και λυρικό) λόγο σου. Έναν λόγο που έχεις το μεγάλο προτέρημα να φτάνει ζεστός και φιλικός προς τον αναγνώστη (προτέρημα που θα το έλεγα “θείο δώρο”) και να τον κάνει αμέσως δικό του. Έναν λόγο δομημένο πάνω σε στέρεες βάσεις, έναν λόγο που η ποίηση στις σελίδες του ξεχειλίζει.. Περισσότερα…

Προς Δέκα Επιστολή ‘Τα Ανεπίδοτα’ – Γιώργος Πίττας

Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα και ήταν τόσος ο συναισθηματικός φόρτος, που η διαρκώς σε επιφυλακή κριτική μου διάθεση, αποκοιμήθηκε ντροπιασμένη και, με άφησε έκθετο στην πικρή περηφάνια μιας ολόκληρης γενιάς, στην απέραντη αμηχανία των ανθρώπων εκείνων που ξόδεψαν απλόχερα την αγκάλη τους και συχνά κατηγορήθηκαν ακόμα και για έπαρση, γιατί δεν φοβήθηκαν να περιφέρονται.. Περισσότερα…

Προς Δέκα Επιστολή ‘Τα Ανεπίδοτα’ – Βασίλης Μαζωμένος

Η έννοια της επιστολής προϋποθέτει μια απουσία. Ο έγγραφος λόγος αποστέλλεται στον απόντα αποδέκτη. Στο έργο των Γ. Δουατζή και Μ. Αμάραντου η απουσία δεν επεκτείνεται αλλά ακυρώνεται καθώς το μήνυμα παίρνει το χαρακτήρα θεατρικής κραυγής και τα πρόσωπα, φθαρμένα και φοβισμένα από την ανάσυρσή τους, καθρεφτίζονται απατηλά. Η σχέση του Δουατζή με την ανθρώπινη.. Περισσότερα…

Προς Δέκα Επιστολή ‘Τα Ανεπίδοτα’ – Μάνος Στεφανίδης

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΟΥ, ΠΡΟΣΩΠΟ ΣΟΥ -Τι μπορεί να αφηγηθεί ένα πρόσωπο; -Ποιο αίνιγμα μπορεί να κρύβει μία έκφραση; -Πόσο αντανακλά τον κόσμο ένα βλέμμα; -Πότε μια ματιά μπορεί να καταστεί ισοδύναμο του λόγου; -Γιατί μοιάζει να βλέπουμε με τον πιο απόλυτο τρόπο, όταν έχουμε τα  βλέφαρα σφαλιστά; -Πώς μπορεί να βαρύνει τον εξωτερικό κόσμο, το.. Περισσότερα…

Προς Δέκα Επιστολή ‘Τα Ανεπίδοτα’ – Κώστας Γεωργουσόπουλος

Από την εποχή που ασχολήθηκα για πρώτη φορά, μαθητής, με το αρχαίο δράμα, πάντα με εντυπωσίαζε ο τρόπος με τον οποίο λειτουργούσε το εικαστικό στοιχείο και ο λόγος μέσα στο σύνθετο αυτό καλλιτεχνικό δημιούργημα,  που είναι το θέατρο, και ιδιαίτερα το αρχαίο δράμα και πάντα με εντυπωσίαζε το γεγονός ότι ο λόγος ήταν παρακλητικός της.. Περισσότερα…

Πατρίδα των καιρών – Γιαννέλης Γιώργος

                                        ‘‘ Ποτέ δεν μετρηθήκαμε, είμαστε απασχολημένοι                                                                   Κρίνοντας τους άλλους, για να                                                 Νιώσουμε Ισχυρότεροι.’’                                                          Πατρίδα των Καιρών, Γιώργος Δουατζής   Καίρια όσο ποτέ η συλλογή- ποίημα του Γιώργου Δουατζή,  Πατρίδα των Καιρών. Δεκατρείς επιμέρους ενότητες απαρτίζουν το corpus των ποιημάτων, άλλες αυτοτελείς άλλες όχι. Ο λόγος του μεστός, ώριμος, εκφράζει με σαφήνεια.. Περισσότερα…

Πατρίδα των καιρών – Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Από την Πατρίδα των Καιρών στους Καιρούς της Πατρίδας «Τότε ήρθε εκείνη η μεγάλη ώρα/ που οι αιώνες περνούνε βιαστικοί/ αδιάφοροι για είδη, πρόσωπα/συναλλαγές/ και σημαδεύουνε την ιστορία/ της πατρίδας των καιρών/ και είπα/ τώρα η ανάγκη να υπηρετήσω/ τα πάλλευκα χαρτιά/ που μου εμπιστεύτηκαν οι πρόγονοι» Ακάματος και πολύπτυχος, ο Γιώργος Δουατζής έρχεται να.. Περισσότερα…

Πατρίδα των καιρών – Απόστολος Μπενάτσης

Γιώργου Δουατζή, Πατρίδα των καιρών: μια ερμηνευτική ανάγνωση Η πρόσφατη ποιητική σύνθεση του Γιώργου Δουατζή, Πατρίδα των καιρών, αριθμεί 43 ποιήματα, τα οποία έχουν τη δική τους θεματική και αισθητική αυτοτέλεια. Το πρώτο, λοιπόν, ζήτημα που τίθεται είναι αν αποτελείται από ετερογενή στοιχεία ή αν συγκροτεί ένα ομοιογενές σύνολο. Για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό.. Περισσότερα…

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Νατάσα Μποζίνη

Ο Γιώργος Δουατζής με το νέο του βιβλίο, μας προσφέρει μια αποκαλυπτική περιήγηση στις ανθρώπινες σχέσεις, πίσω από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα τηλεοπτικά είδωλα, πίσω από τις πλασματικές εικόνες της καθημερινότητάς μας.  Ένας εκ βαθέων διάλογος του ηλικιωμένου ποιητή Μιχαήλ Ευχέτη με τον κατά πολύ νεώτερό του δημοσιογράφο Τέρπανδρο Σακελλάρη, είναι το έναυσμα για.. Περισσότερα…

Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη – Παύλος Μεθενίτης

Ο Δουατζής έχει έχει θητεύσει σε όλα τα είδη του λόγου, είναι δημοσιογράφος όπως ένας από τους δύο ήρωες του βιβλίου του και ποιητής, όπως ο άλλος. Όλο αυτό το αυτοαναφορικό υπαρξιακό μυθιστόρημα είναι μία συνέντευξη που παίρνει ο πρώτος από τον δεύτερο, κατά τη διάρκεια της οποίας σιγά-σιγά και οι δύο ανοίγονται, αποφλοιώνονται φτάνοντας.. Περισσότερα…