Μονόλογοι ανδρών συγγραφέων
Γράφει ο Γιώργος Δουατζής* (Vakxikon, τεύχος 28, Κείμενα) Είμαι μοναχικό εργαστήριο ψυχή στροβιλιζόμενη στο άπειρο χέρι που καταγράφει σκέψεις εσαεί κι αισθήματα με νόηση ανάλγητα γοργή να ταλανίζει σώμα και μυαλό Είμαι μοναχικό εργοστάσιο με δυό ιδέες κινώ την οικουμένη την τόσο μικρή κι ασήμαντη ώστε αναλογίζομαι συχνά αν της αξίζει η χάρη να.. Περισσότερα…
Θέμα αξιοπρέπειας
του Γιώργου Δουατζή
“O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας”.
Σύνταγμα της Ελλάδος: ‘Αρθρο 2: (Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας), § 1.
Η λέξη κλειδί. Πριν και μετά. Τώρα και πάντα: Αξιοπρέπεια.
Η άλλη λέξη – Δείγμα Γραφής
Η κούκλα Αυτή τη φορά, δεν μίλησε, δεν με χάιδεψε. Εγώ ξαπλωμένος ανάσκελα. Πέταξε το σεντόνι από πάνω μου, στάθηκε ακίνητη, με κοίταξε λίγα δευτερόλεπτα, τα οποία μου φάνηκαν αιώνες, ολόγυμνη όπως ήταν έσκυψε, με άγγιξε μόνο με τα χείλια της, υπερβολικά απαλά και άρχισε να ψάχνει το σώμα μου. Όταν άπλωσα το χέρι να.. Περισσότερα…
Ο Γ. Δουατζής για τον Τάσο Λειβαδίτη: Ταύτιση έργου και ζωής
19.4.2013 ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ Τάσος Λειβαδίτης: Ταύτιση έργου και ζωής. Για όσους γνώρισαν από κοντά τον Τάσο Λειβαδίτη είναι γνωστό ότι, η ζωή του ταυτίζόταν απόλυτα με το αξιακό σύστημα το οποίο οικοδόμησε με το έργο του. Ο Λειβαδίτης αποτελεί την περίπτωση ενός δημιουργού, ο οποίος ταύτισε το έργο με τη ζωή του. Με αδιατάρακτη συνέπεια.. Περισσότερα…
Ο Παναγιώτης Ελ Γκεντί για όσα έγραψε ο Γ. Δουατζής για τον Τάσο Λειβαδίτη
19.4.2013 ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΛ ΓΚΕΝΤΙ Τάσος Λειβαδίτης Ένας εν εξελίξει μύθος ‘‘Όλα τελειώνουν κάποτε. Λοιπόν αντίο! Τα πιο ωραία ποιήματα δεν θα γραφτούν ποτέ…’’ Τ. Λ. Αφορμή για αυτό το άρθρο στάθηκε ένα κείμενο το Γ. Δουατζή με τίτλο «Ο άγιος της ελληνικής ποίησης»[1], το οποίο αναφέρεται στον Τάσο Λειβαδίτη. Πέρα από τον ευφάνταστο τίτλο που.. Περισσότερα…
Δημιουργία – Επιμέλεια Ιστότοπου
Μιχάλης Παναγιωτόπουλος – web designer Contact : michail.panagiotopoulos@gmail.com Περισσότερα…
Τα κόκκινα παπούτσια – Το έκθαμβο πείσμα
To έκθαμβο πείσμα του Γιώργου – Ίκαρου Μπαμπασάκη Ο Γιώργος Δουατζής πάντα με εκπλήσσει με την στιβαρή λυρική αδρότητα και αβρότητα του λόγου του, με την επιμονή του να εκλαμβάνει την ποίηση ως δώρο που του δόθηκε και ο ίδιος επιθυμεί, με τη σειρά του, να το προσφέρει σαν να είναι ένα ευώδες άνθος. Η.. Περισσότερα…
Γιώργος Πίττας, ποιητής – 04/04/2003
Το διάβαζα και το ξαναδιάβαζα και ήταν τόσος ο συναισθηματικός φόρτος, που η διαρκώς σε επιφυλακή κριτική μου διάθεση, αποκοιμήθηκε ντροπιασμένη και, με άφησε έκθετο στην πικρή περηφάνια μιας ολόκληρης γενιάς, στην απέραντη αμηχανία των ανθρώπων εκείνων που ξόδεψαν απλόχερα την αγκάλη τους και συχνά κατηγορήθηκαν ακόμα και για έπαρση, γιατί δεν φοβήθηκαν να περιφέρονται.. Περισσότερα…
Γιώργος Μαρκόπουλος, ποιητής – 14.08.2003
“…χάρηκα τον κοφτερό, άμεσο, μαχητικό (αλλά και λυρικό) λόγο σου. Έναν λόγο που έχεις το μεγάλο προτέρημα να φτάνει ζεστός και φιλικός προς τον αναγνώστη (προτέρημα που θα το έλεγα “θείο δώρο”) και να τον κάνει αμέσως δικό του. Έναν λόγο δομημένο πάνω σε στέρεες βάσεις, έναν λόγο που η ποίηση στις σελίδες του ξεχειλίζει.. Περισσότερα…